» صفحه 9







اجرای عملیات غیر ممکن برای سرقت صد هزار دلار از محصولات اپل

سارقان آمریکایی در عملیاتی حرفه ای گجت های مختلفی از محصولات اپل را به ارزش صد هزار دلار به سرقت برده اند. ارزش بالای محصولات اپل اغلب باعث توجه جلب سارقان به آن می شود و این بار فروشگاهی در ایالات ...

بازی PUBG حالا به فروش 50 میلیون نسخه ای رسیده و 400 میلیون کاربر دارد

مدتی پیش اعلام شد که بازی PUBG به بیش از 400 میلیون کاربر روی همه پلتفرم های خود رسیده است. جدا از این ها، آمار جدید حاکی از فروش 50 میلیون نسخه ای این بازی روی ایکس باکس وان و پی سی هستند. این آمار ...

دستبرد میلیاردی هکرها به یکی از بزرگترین مراکز مبادله ارزهای دیجیتال

در حالی که تنها یک هفته از هک ۴۰ میلیون دلاری صرافی کره ای Coinrail می گذرد، یک مرکز مبادله ارزهای مجازی دیگر نیز در این کشور مورد هدف حمله سایبری قرار گرفته است. با افزایش چشمگیر ارزش رمزپول ها ...

حمله هکر‌های المپیک به آزمایشگاه‌های پیشگیری از جنگ‌‌ های بیولوژیک

تیم هکری که پیش از این موفق شده‌ بودند که به سیستم‌های مسابقات المپیک زمستانی 2018 نفوذ کنند هنوز فعالند و اکنون به نظر می‌رسد هکر‌های المپیک اهداف مهمتر و خطرناکتری برگزیده‌اند. به تازگی کمپانی ...

هکرهای چینی به کامپیوترهای کنترل کننده ماهواره ها در آمریکا و آسیا حمله کردند

در جریان یک هک پیچیده که از چین سرچشمه گرفته، به اپراتورهای ماهواره، پیمانکاران دفاعی و کمپانی های مخابراتی در ایالات متحده و جنوب شرق آسیا حمله شده است. احتمالاً اهداف استراق سمع نظامی و غیر ...

مشخصاتی از گلکسی Tab Advanced 2 در فضای مجازی منتشر شد

تا به حال شایعاتی زیادی در مورد تبلت‌هایی که سامسونگ قصد دارد امسال عرضه کند، منتشر شده است. بر اساس این شایعات، کمپانی کره‌ای یاد شده در نظر دارد گلکسی تب اس 4 را به همراه تبلتی با شماره مدل گلکسی ...

دست دلالان کوتاه شد؛ شرایط متفاوت فروش محصولات پارس خودرو و سایپا تیرماه 97

جدیدترین طرح شرایط فروش سايپا را می تواند الگویی برای سایر خودروسازان در راستای جلوگیری از منفعت طلبی دلالان قلمداد کرد. بازار خودرو این روزها درگیر شرایط عجیبی شده است اما گروه خودروسازي سايپا در ...

اپ ویرایش ویدیوی جدید ادوبی در پلتفرم های مختلف اجرا می شود

ادوبی امروز از توسعه ویرایشگر ویدئویی جدیدی به نام Project Rush خبر داده که ویژگی های کلیدی ابزارهای حرفه ای این شرکت از جمله «پریمیر پرو»، «افتر افکت» و «ادیشن» را در یک محیط واحد گرد هم می ...

پلتفرم ویدیوهای طولانی اینستاگرام IGTV نام خواهد داشت

تقریبا از یکی دو هفته پیش، زمزمه‌هایی از افزایش محدودیت زمانی ویدیوهای اینستاگرام در رسانه‌ها به گوش می‌رسید که چندی پیش توسط گردانندگان این شبکه اجتماعی تأیید شد. در پلتفرم ویدیویی جدید اینستاگرام ...

بازی فورتنایت رکورد بینندگان همزمان سرویس توییچ را جابجا کرد

فورتنایت رکورد جدید دیگری را به نام خود ثبت کرده است. این عنوان حالا بیشترین بازی تماشا شده روی سرویس توییچ است. در هفته گذشته بیش از 1.46 میلیون بیننده توییچ شاهد مسابقات این بازی بودند. در گذشته ...

برای گرفتن عکس یادگاری به روسیه نیامدیم/ انصاری‌فرد: اشک‌های من طبیعی بود

مهاجم تیم ملی در پست جدید عملکرد موفقی از خود به جا گذاشت و نکته جالب توجه و احساسی دیدار قبلی را نیز با بغض و اشک‌هایش به نمایش گذاشت.

یک اسپانیایی عاشق ایران/ تهران پایتخت عشق و شانس برد ایران 5 درصد است!

خاوی پووس، فوتبالیست سابق اسپانیایی بین مادرید و تهران در رفت و آمد است و شیفته پایتخت ایران شده است.

ژاپنی ها بار دیگر فرهنگشان را به رخ کشیدند (عکس)

هواداران ژاپن با تمیز کردن سکوهایشان، بار دیگر فرهنگ فوق العاده شان را به رخ کشیدند.

پیروزی مقابل اسپانیا؟ چرا که نه!/ طارمی: به این زودی‌ها قصد بازگشت از روسیه را نداریم

مهاجم تیم ملی در آستانه جدال با اسپانیا مدعی است هم‌تیمی‌هایش رویاهای بزرگی را در روسیه دنبال می‌کنند.

ذخیره سردار، مرد دو گله روسیه

آرتم زوبا از اواسط فصل 2015-2014 به عضویت روستوف در آمد و هم تیمی سردار آزمون شد. او قریب به اتفاق بازی ها را از روی نیمکت آغاز کرد و بیشتر به عنوان بازیکن تعویضی و به جای سردار آزمون وارد زمین شد.


تبلت‌ها در حال تسخیر دنیا هستند؛ آن‌ها وزن کمتری دارند، باتری‌شان شارژدهی طولانی‌تری داشته، سریع‌تر کار می‌کنند
و هزینه‌ی تهیه‌ی آن‌ها در حد و اندازه‌ی لپ‌تاپ‌های معمولی است. آیا تمامی این مزایا بدان معنی است
که دنیای لپ‌تاپ‌ها در حال پایان است و در آستانه‌ی ظهور دنیای جدیدی هستیم؟
در این مقاله کوشیده‌ایم تا اوضاع و احوال این دو دنیا را از نزدیک بررسی کنیم.

لپ‌تاپ‌ها ارزان بوده، قابل حمل هستند و می‌توان از آن‌ها برای انجام اغلب امور روزمره استفاده کرد.
امروزه بیشتر کاربران به لپ‌تاپ‌ها مهاجرت کرده‌اند مگر آنکه به بازی‌های سنگین گرافیکی، یا کار با برنامه‌های عکاسی،
ویدئویی، طراحی و مشابه آن اشتغال داشته باشند.

در این چند ماه گذشته بیش از گذشته درباره‌ی تبلت‌ها خوانده و شنیده‌ایم، به گونه‌ای که بیش از پیش احساس می‌کنیم این لوحه‌های الکترونیکی در حال تسخیر بازار و قلب کاربران هستند. از سوی دیگر نه تنها اپل در این شش ماهه‌ی گذشته از سه مدل جدید تبلت آی‌پد خود پرده‌برداری کرده است؛ بلکه آمازون و بارنزاندنوبل نیز نمونه‌های تازه‌تری از کتاب‌خوان‌های کیندل (KINDLE) و نوک (NOOK) ارائه کرده‌اند.

گوگل و مایکروسافت نیز از این قافله عقب نیافنتاده‌اند و عرضه نکسوس 10 (NEXUS 10) از سویی حضور موفق گوگل در این بازار را تضمین کرده
و از سوی دیگر مایکروسافت نیز مدتی است با رونمایی از تبلت‌های سرفیس و سرفیس پرو گام‌های آغازین برای معرفی خود به عنوان تولیدکننده‌ی
هم‌زمان سخت‌افزار و نرم‌افزار تبلت‌ها را شروع کرده است.

در همین حال، شرکت‌های ثالث با ارائه محصولات جانبی متنوع نظیر انواع صفحه کلید و موشواره برای تبلت‌ها می‌کوشند
تا جای پای این نو گلان سرسبد بازار را بیش از پیش سفت کنند. برای نمونه می‌توان به صفحه کلید جدید CalmCase اشاره کرد
که برای تبلت‌های خانواده‌ی آی‌پد اپل تهیه و طراحی شده است و آن را شبیه لپ‌تاپ مک‌بوک پرو می‌کند.

تمامی این رویدادهای شتابان در یک سال گذشته باعث شده تا کاربران هوشمند و متخصصان بازار از خود یک پرسش اساسی داشته باشند،
و آن اینکه آیا همچنان خرید لپ‌تاپ منطقی است یا خیر؟

اگر به کافی‌شاپ‌های سطح شهر یا سالن انتظار فرودگاه‌ها سری بزنید خواهید دید که همچنان خیل زیادی از مردم در حال کار با لپ‌تاپ‌های خود هستند. اما این وضع تا به کی ادامه خواهد داشت؟ و با در نظر گرفتن مزیت‌های روزافزون تبلت‌ها، وزن بسیار کمشان و شارژدهی به مراتب بیشتر باتری، سرعت بالا در خاموش / روشن دستگاه و اجرای برنامه‌ها در کنار محدوده‌ی قیمتی مناسب – از 269 تا 899 دلار- آیا رقیب جدی آینده
این تبلت‌ها نیستند؟

گفتنی است می‌توان با حداقل هزینه‌ی 269 دلاری یک تبلت کیندل‌فایر اچ‌دی KINDLE FIRE HD 8.9 اینچی آمازون را خرید
یا اگر دستتان به جیب می‌رود با 899 دلار یک تبلت 10.6 اینچی سرفیس پروی مایکروسافت را تهیه فرمایید که از تازه‌ترین نسخه‌ی ویندوز 8 نیز بهره می‌برد و تجربه‌ای کاملاً نو در این زمینه به شمار می‌رود.

البته در این بین نمی‌توان از برخی مزایای لپ‌تاپ‌ها نیز چشم‌پوشی کرد؛ از آن جمله می‌توان به دارا بودن صفحه نمایش بزرگ‌تر، گنجایش داخلی (دیسک سخت) به مراتب بالاتر و صفحه کلید و موشواره (تاچ پد) داخلی یا سیستم‌عامل یکسان با رایانه‌های رومیزی اشاره کرد.

حقیقت آن است که نوع کاربری فرد از رایانه بستگی مستقیم با نوع انتخاب وی دارد. به شخصه به عنوان یک نویسنده با یک صفحه کلید ساده و رایانه‌ای نه چندان جدید هم نیازهای خود را برآورده می‌کنم، پس می‌توانم با قدری شل کردن سر کیسه و تهیه یک تبلت آی‌پد و صفحه کلید مجزایی برای آن به راحتی نیازهای خود را رفع و رجوع نمایم.

از سوی دیگر وبلاگ نویسان نیز می‌توانند از ابزارهای مبتنی بر مرورگر به خوبی بهره ببرند و افزونه‌های موجود در سافاری یا فایرفاکس را به جای برنامه‌های نصب شدنی بر روی لپ‌تاپ به کار گیرند و با یک تبلت معمولی کار خود را ادامه دهند. البته عدم وجود موشواره موجب می‌شود تا کار قدری سخت شود، به خصوص برای کار با فایل‌های گرافیکی. به همین خاطر منطقی‌ترین راه استفاده از تبلت سرفیس همراه با کاور مجهز به صفحه کلید آن است که به خوبی حس کار با لپ‌تاپ را تداعی می‌کند؛ گرچه تهیه‌ی آن در حال حاضر بیش از 1000 دلار خرج بر می‌دارد!

از سوی دیگر هر کسی که بنا به ماهیت شغلی‌اش نیازمند امور ساده‌تری چون کار با فیل‌های واژه پرداز یا صفحه گسترده است نیز می‌تواند به سادگی از یک تبلت نکسوس 10 گوگل استفاده کرده و از صفحه کلید ثالثی که با بلوتوث به آن وصل می‌شود بهره ببرند. بدین ترتیب تنها با 420 دلار نه تنها می‌توان امور کاری را سر سامان داد، بلکه به کتاب، بازی، موسیقی، فیلم و دیگر محصولات فرهنگ و سرگرمی در بستری نوین دسترسی داشت.

به هر حال انتخاب با شماست که با توجه به نیازهای شخصی و کاریتان کدامیک از این دستگاه‌ها را انتخاب می‌نمایید. دوست داریم انتخاب شما، اولویت‌ها و موارد مهمی که در سر دارید را با ما و سایر زومیتی‌ها نیز درمیان بگذارید تا با اشتراک موارد شخصی‌مان به سایرین در انتخاب کمک کنیم. به هر حال چیزی که نمی‌توان آن را انکار کرد اینکه در آینده نه چندان دور استفاده از تبلت‌ها اجتناب ناپذیر خواهد شد.
آفتاب: مرد بیکاری برای سِمَتِ آبدارچی در مایکروسافت تقاضا داد. رئیس هیئت مدیره با او مصاحبه کرد
و تمیز کردن زمینش رو - به عنوان نمونه کار- دید و گفت: «شما استخدام شدین، آدرس ایمیلتون رو بدین تا فرم‌های مربوطه رو واسه‌تون بفرستم
تا پر کنین و همینطور تاریخی که باید کار رو شروع کنین...

مرد جواب داد: «اما من کامپیوتر ندارم، ایمیل هم ندارم!»
رئیس هیئت مدیره گفت: «متأسفم. اگه ایمیل ندارین، یعنی شما وجود خارجی ندارین. و کسی که وجود خارجی نداره، شغل هم نمیتونه داشته باشه.»
مرد در کمال نومیدی اونجا رو ترک کرد. نمیدونست با تنها ۱۰ دلاری که در جیبش داشت چه کار کنه. تصمیم گرفت به سوپرمارکتی بره و یک صندوق ۱۰ کیلویی گوجه فرنگی بخره. یعد خونه به خونه گشت و گوجه فرنگی‌ها رو فروخت. در کمتر از دو ساعت، توانست سرمایه‌اش رو دو برابر کنه. این عمل رو سه بار تکرار کرد و با ۶۰ دلار به خونه برگشت. مرد فهمید میتونه به این طریق زندگیش رو بگذرونه و شروع کرد به این که هر روز زودتر بره و دیرتر برگرده خونه. در نتیجه پولش هر روز دو یا سه برابر میشد. به زودی یه گاری خرید، بعد یه کامیون و به زودی ناوگان خودش رو در خط ترانزیت (پخش محصولات) داشت...

پنج سال بعد، مرد دیگه یکی از بزرگترین خرده فروشان امریکا شد. شروع کرد تا برای آینده خانواده‌اش برنامه‌ریزی کنه و تصمیم گرفت
بیمه عمر بگیره. به یه نمایندگی بیمه زنگ زد و سرویسی رو انتخاب کرد. وقتی صحبتشون به نتیجه رسید،
نماینده بیمه از آدرس ایمیل مرد پرسید. مرد جواب داد: «من ایمیل ندارم.»

نماینده بیمه با کنجکاوی پرسید: «شما ایمیل ندارین، ولی با این حال تونستین یک امپراطوری در شغل خودتون به وجود بیارین.. میتونین فکر کنین به کجاها میرسیدین اگه یه ایمیل هم داشتین؟» مرد برای مدتی فکر کرد و گفت:

آره! احتمالاً میشدم یه آبدارچی در شرکت مایکروسافت...

منبع: افکار
عشق همواره با شک آلوده است دوست داشتن سراپا یقین است و شک ناپذیر
.
از عشق هرچه بیشتر بنوشیم سیراب تر می شویم از دوست داشتن هرچه بیشتر ، تشنه تر
.
عشق نیرویی است در عاشق که او را به معشوق می کشاند دوست داشتن جاذبه ای در دوست که دوست را به دوست می برد
.
عشق تملک معشوق است دوست داشتن تشنگی محو شدن در دوست
.
.................................................
سخنان پندآموز از دکتر علی شریعتی
.
عشق معشوق را مجهول و گمنام می خواهد تا در انحصار او بماند
دوست داشتن دوست را محبوب و عزیز میخواهد و می خواهد
که همه ی دلها آنچه را او از دوست در خود دارد ، داشته باشند
.
عشق معشوق را طعمه ی خویش می بیند
و همواره در اضطراب است که دیگری از چنگش نرباید
و اگر ربود با هر دو دشمنی می ورزد و معشوق نیز منفور می گردد
دوست داشتن ایمان است و ایمان یک روح مطلق است ،
یک ابدیت بی مرز است ، که از جنس این عالم نیست
.
عشق طوفانی و متلاطم است دوست داشتن آرام و استوار و پر وقار و سرشار از نجابت
.
عشق زیبایی های دلخواه را در معشوق می آفریند دوست داشتن زیبایی های دلخواه را در دوست می بیند و می یابد
.
عشق با شناسنامه بی ارتباط نیست
و گذر فصل ها و عبور سال ها بر آن اثر می گذارد
دوست داشتن در ورای سن و زمان و مزاج زندگی می کند
.
عشق یک فریب بزرگ و قوی است
دوست داشتن یک صداقت راستین و صمیمی ،
بی انتها و مطلق
.
عشق در دریا غرق شدن است دوست داشتن در دریا شنا کردن
.
عشق بینایی را می گیرد و دوست داشتن بینایی می دهد
.
عشق خشن است و شدید و ناپایدار دوست داشتن لطیف است و نرم و پایدار
.
خدایا ! به هرکه دوست میداری بیاموز که :
عشق از زندگی کردن بهتر است
و به هر که دوست تر میداری بچشان که :
دوست داشتن از عشق برتر
.
عشق یک جوشش کور است و پیوندی از سر نابینایی
دوست داشتن پیوندی خودآگاه و از روی بصیرت روشن و زلال
.
عشق بیشتر از غریزه آب می خورد
و هرچه از غریزه سر زند بی ارزش است
دوست داشتن از روح طلوع می کند
و تا هرجا که روح ارتفاع دارد همگام با آن اوج می گیرد
دانشمندان با استفاده از پيشرفته ترين تکنولوژي ها انساني ساخته اند که اندام‌هايش را پروتزها و چيپ‌هاي پيشرفته تشکيل داده است.
ساخت اين مرد مصنوعي، نگراني‌هايي را درباره سوء استفاده از اين دستاورد علمي بشر ايجاد کرده است.

اين مرد يک ميليون دلاري "رکس" نام دارد و دو دانشمند پيشرو در علم روبوتيک، ريچارد والکر و متيو گودن، سازنده آن هستند.
اين دو نفر، آخرين دستاوردهاي ساخت پروتز را که ميلياردها دلار خرج آنها شده از بهترين آزمايشگاه‌ها و دانشگاه‌هاي سراسر دنيا گردآوري کرده اند
تا مرد مصنوعي را بسازند.

در اين راه، آنها از مشورت دکتر برتولت ماير روانشناس سويسي استفاده کرده اند که بدون دست چپ متولد شده است.
او از يک دست مصنوعي ۴۷ هزار دلاري استفاده مي کند که پيشرفته ترين نوع پروتز محسوب مي شود.
اما با پيشرفت تکنولوژي، به‌زودي اين دست مصنوعي کهنه و عقب مانده به نظر خواهد رسيد.

آقاي ماير مي گويد: "وقتي بچه بودم از دست مصنوعيم متنفر بودم. دست پلاستيکي و قلابش در بعضي موارد به درد مي خورد،
اما غيرطبيعي به نظر مي رسيد و مردم را مي ترساند. اما اين دست مثل يکي از اعضاي بدن خودم است.
اگر از آن استفاده نکنم مثل اين است که چيزي کم دارم."

دکتر ماير تجربه ساخت رکس را هيجان انگيز و ترسناک مي داند: "دانش و تکنولوژي ممکن است به جايي رسيده باشد
که بتوانيم اولين روزنه ها را براي عبور از محدوديت‌هاي تکامل ببينيم."

شعاع حرکتي دست رکس ۲۶ درجه است، يک درجه کمتر از دست انسان. اين دست مي تواند حرکت‌هاي مختلف را ياد بگيرد.
عينک رکس از اشيا عکس مي گيرد و آن را به ميکروچيپي در شبکيه چشم مي فرستد.
اين ميکروچيپ پيام‌هايي الکتريکي براي مغز رکس مي فرستد که آنها را به صورت شکل و حجم در مي آورد.

اما به غير از دست، اندام‌ها و اعضاي ديگر رکس هم مصنوعي است و هر کدام در يک جاي دنيا ساخته شده: چشم (دانشگاه کاليفرنيا)، گوش (دانشگاه مک کوآير استراليا)، قلب (شرکت سين کارديا، آريزونا)، ريه و ناي (بيمارستان رويال فري لندن)، طحال (دانشگاه ييل آمريکا)، لوزالمعده (دانشگاه دمونتفورت انگليس)، پا ( دانشگاه ام آي تي آمريکا)، کليه (دانشگاه کاليفرنيا) و خون (دانشگاه شفيلد انگليس).

به اين ترتيب دانشمندان نه تنها جايگزين کردن اندام‌ها را مقدور ديده اند، بلکه به فکر بهبود کارکردهاي اندام‌ها و اعضاي بدن انسان هستند.

اما مثل بسياري از پيشرفت‌هاي بشر در زمينه پزشکي، رکس موجب نگراني هاي اخلاقي مهمي نيز شده است.
به گفته پروفسور جورج آناس استاد اخلاق زيستي و حقوق بشر دانگاه بوستون: "ساختن گونه اي انسان جديد که ممکن است
مثل فرانکشتين به جان خود ما بيفتد و اختيارش از دست ما در برود، ممکن است مخرب و مهارناپذير شود".

از سوي ديگر، بسياري از دانشمندان معتقدند که امکان ساخت قلب، ريه، طحال، چشم و اعضاي ديگر،
مي تواند مشکل کمبود اهدا کنندگان عضو را برطرف کند و جان بسياري را نجات دهد يا کيفيت زندگي بسياري را بهبود ببخشد.

رکس که ۱۸۰ سانتي متر قد دارد، براي فيلم مستندي ساخته شده که کانال چهار تلويزيون بريتانيا آن را توليد کرده است.

براي بسياري، رکس تحقق يک سريال تلويزيوني که در دهه هفتاد ميلادي ساخته و پخش شد به نام " مرد شش ميليون دلاري" است.
در اين سريال که از تلويزيون ايران هم پخش مي شد،
فضانوردي به نام استيو آستين (که نقش او را لي ميجرز بازي مي کرد) پس از سقوط هواپيمايش تحت عمل جراحي قرار گرفت
و دست و پا و چشمش با پروتز جايگزين شد و توانايي‌هايي خارق العاده پيدا کرد.

البته رکس، اندام‌هاي مصنوعي بيشتري از مرد شش ميليون دلاري دارد و تنها يک ششم او خرج برداشته است.
افسوس! یگانه سوالیکه هیچکس نمیتواند پاسخی به آن بدهد: سعادت چیست؟(برادلی)

چه سعادت بیاید و چه نیاید، آدمی باید سعی کند خـــــــود را از سعـــــــادت بـــــــی نیــازگــــرادند.(ژرژالبوت)

غنچه خوشبختی در جای تاریک و بی صدا و گودی افكار افراد متفكر خودبخود می اندیشد*** ارنست دیمنه

فكر كردن،سخت ترین كار بشر است*** انیشتین

آن هنگام كه روحم عاشق جسمم شد و جفت گیری این دو سر گرفت من بار دیگر متولد شدم ***جبران خلیل جبران

الماس را جز در قعر زمین نمی توان یافت و حقایق را جز در اعماق فكر نمی توان كشف كرد***ویكتور هوگو

مردی كه فكر نو دارد مادام كه فكرش به ثمر نرسیده است آرام و قرار ندارد***مارك تواین

فكر نو بسیار ظریف و حساس است ،با یك ریشخند كوچك می میرد و كنایه ای كوچك آن را بسختی مجروح میکند.***هربرت اسپنسر

هرگاه بتوانیم از نیروی تخیل به همان اندازه استفاده كنیم كه از نیروی بصری استفاده می كنیم هر كاری انجام پذیر است ***كارلایل

آدم بی مغز و پرگو چون آدم ولخرج و بی سرمایه است ***پاسكال

آنقدر شكست می‌خورم تا راه شكست دادن را بیاموزم.*** پطر كبیر

پیروزی آن نیست كه هرگز زمین نخوری، آنستكه بعداز هر زمین خوردنی برخیزی.***مهاتما گاندی

انسان برای پیروزی آفریده شده است، او را میتوان نابود كرد ولی نمیتوان شكست داد. ?ماهیگیر ودریا?***ارنست همینگوی

بكوش تا عظمت در نگاهت باشد نه در آنچه می نگری.***آندره ژید

انسان هیچوقت بیشتر از آن موقع خود را گول نمی‌زند كه خیال می‌كند دیگران را فریب داده است.***لارشفوكو

اگر بت‌ها را واژگون كرده باشی كاری نكرده‌ای، وقتی واقعاْ شهامت خواهی داشت كه خوی بت‌پرستی را در درون خویش از میان برداری.***نیچه

فرق انسان و سگ در آنست كه اگر به سگی غذا بدهی هرگز تو را گاز نخواهد گرفت.***تولستوی
سیزده بدر
سیزده بدر سیزدهمین روز فروردین ماه و از جشن های نوروزی است. در تقویم‌های رسمی ایران این روز (سیزده بدر) روز طبیعت نامگذاری شده‌است
و از تعطیلات رسمی است.برخی بر این باورند که در روز سیزده بدر باید برای راندن نحسی از خانه بیرون روند و نحسی را در طبیعت به در کنند.
بعد از سیزده به در، جشن های نوروزی پایان می پذیرد.

سخن پیرامون جشن «سیزده بدر»، همانند دیگر جشن های ملی و باستانی ایران، نیاز به پژوهش زیاد و مقدمه چینی ای طولانی دارد، به ویژه جشنی مانند سیزده بدر با این گستره ی برگزاری و سابقه ی طولانی که این پهنه و زمان تغییراتی ژرف در آیین ها و مراسم ویژه ی این روز ایجاد کرده است.در این راستا کوشش بر این بوده است تا خردورزانه ترین و مستندترین گفتارها، نوشتارها و نگرش ها را در این زمینه جشن سیزده بدر گردآوری کنیم.

پیشگفتاری پیرامون عدد 13 و روز سیزدهم و اینکه آیا این عدد و این روز در ایران و فرهنگ ایرانی نحس است
داشته یا نه فراهم آوریم :

نخست باید به این موضوع توجه داشت که در فرهنگ ایرانی، هیچ یک از روزهای سال «نحس» و «بدیمن» یا «شوم» شمرده نشده، بلکه چنانچه می دانیم هر یک از روزهای هفته و ماه نام هایی زیبا و در ارتباط با یکی از مظاهر طبیعت یا ایزدان و امشاسپندان داشته و دارند،
و روز سیزدهم هر ماه خورشیدی در گاهشماری ایرانی نیز «تیر روز» نام دارد که از آن ِستاره ی تیشتر، ستاره ی باران آور می باشد
و ایرانیان از روی خجستگی، این روز را برای نخستین جشن تیرگان سال، انتخاب کرده اند.

همچنین در هیچ یک از متون کهن و هیچ دانشمند و نویسنده ای، از این روز (سیزده بدر)به بدی یاد نکرده اند
بلکه در بیشتر نوشتارها و کتاب ها، از سیزدهم نوروز با عنوان روزی فرخنده و خجسته نام برده اند.


برای نمونه کتاب «آثار الباقیه» جدولی برای سعد و نحس بودن روزها دارد
که در آن جدول در مقابل روز سیزدهم نوروز کلمه ی «سعد» به معنی نیک و فرخنده آورده شده است.

اما پس از نفوذ فرهنگ اروپایی در زمان حکومت صفویان رسید که در این فرهنگ نیز عدد 13 را نحس می دانستند،
و هنوز هم با پیشرفت های علمی و فن آوری پیشرفته اروپا، این خرافات عمیقا در دل بسیاری از اروپاییان وجود دارد
که در مقایسه با خرافات شرقی، شمارگان آن ها کم نیست و مثال های بسیار دیگری مانند «داشتن روزی بد با دیدن گربه ی سیاه رنگ»، «احتمال رویدادی شوم پس از رد شدن از زیر نردبام» یا «شوم بودن گذاشتن کلید خانه روی میز آشپزخانه»،«خوش شانسی آوردن نعل اسب» و بسیاری موارد خرافی دیگر که خوشبختانه تا کنون وارد فرهنگ ما نشده اند و برای ما خنده آور هستند.

اما تنها چیزی که در فرهنگ ایرانی می توانیم درباره ی عدد سیزده پیدا کنیم، «بد قلق» بودن عدد 13 به خاطر خاصیت بخش ناپذیری آن است.
(این خود نشانه ای از دانش بالای ایرانیان از ریاضی و به کارگیری آن در زندگی روزمره است.)

اما وقتی درباره ی نیکویی و فرخندگی این روز بیشتر دقت می کنیم منابع معقول و مستند با سوابق تاریخی زیادی را می یابیم.
همان طور که گفته شد سیزدهم فرودین ماه که تیر روز نام دارد و متعلق به فرشته یا امشاسپند یا ایزد سپند (مقدس) و بزرگواری است
که در متون پهلوی و در اوستا تیشتر نام دارد و جشن بزرگ تیر روز از تیر ماه که جشن تیرگان است به نام او می باشد.

تاریخچه ی سیزده بدر
همانطور که پیشینه ی جشن نوروز را از زمان جمشید می دانند درباره ی سیزده به در (سیزده بدر) هم روایت هست که :
«... جمشید، شاه پیشدادی، روز سیزده نوروز (سیزده بدر)را در صحرای سبز و خرم خیمه و خرگاه بر پا می کند و بارعام می دهد و چندین سال متوالی این کار را انجام می دهد که در نتیجه این مراسم در ایران زمین به صورت سنت و آیین درمی آید و ایرانیان از آن پس سیزده بدر را بیرون از خانه در کنار چشمه سارها و دامن طبیعت برگزار می کنند ...»
اما برای بررسی دیرینگی جشن سیزده بدر از روی منابع مکتوب، تمامی منابع مربوط به دوران قاجار می باشند و گزارش به برگزاری سیزده بدر در فروردین یا صفر داده اند، از همین رو برخی پژوهشگران پنداشته اند که جشن سیزده بدر بیش از یکی دو سده دیرینگی ندارد اما با دقت بیشتر در می یابیم که شواهدی برای دیرینگی جشن سیزده بدر وجود دارد.

همانطور که پیش از این گفته آمد، تنوع و گوناگونی شیوه های برگزاری یک آیین، و دامنه ی گسترش فراخ تر یک باور در میان مردمان، بر پایه ی قواعد مردم شناسی و فرهنگ عامه، نشان دهنده ی دیرینگی زیاد آن است.
همچنین مراسم مشابه ای که به موجب کتیبه های سومری و بابلی از آن آگاهی داریم، آیین های سال نو در سومر با نام «زگموگ» و در بابل با نام «آکیتو» دوازده روز به درازا می کشیده و در روز سیزدهم جشنی در آغوش طبیعت برگزار می شده. بدین ترتیب تصور می شود که سیزده بدر دارای سابقه ای دست کم چهار هزار ساله است.

شیوه های برگزاری و مراسم سیزده بدر
همانگونه که اشاره شد شیوه های برگزاری سیزده بدر و همچنین مراسم و آداب سیزده بدر بسیار متفاوت و گسترده می باشد که در اینجا به تفصیل نمی توان به آنها پرداخت، اما همانطور که می دانیم سیزدهم فروردین تیشتر روز می باشد و آغاز نیمسال دوم زراعی، و مردمان ایرانی برای نیایش و گرامیداشت تیشتر، ایزد باران آور و نوید بخش سال نیک به کشتزارها و مزارع خود می رفتند و در زمین تازه روییده و سرسبز و آکنده از انبوه گل و گیاهان صحرایی به شادی و ترانه سرایی و پایکوبی می پرداختند و از گردآوری سبزه های صحرایی و پختن آش و خوراکی های ویژه غافل نمی شدند.

بخشی دیگر از آیین های سیزده بدر را هم باورهایی تشکیل می دهند که به نوعی با تقدیر و سر نوشت در پیوند است.برای نمونه فال گوش ایستادن ،فال گیری (به ویژه فال کوزه)، گره زدن سبزی و گشودن آن ،بخت گشایی (که درسمرقند و بخارا رایج است)و نمونه های پرشمار دیگر ...از مراسم های روز سیزده بدر هستند.

از آئین های دیگر سیزده بدر که مانند مراسم چهارشنبه سوری و نوروز، پر شمار، زیبا و دوست داشتنی است،بازی های گروهی، ترانه ها و رقص های دسته جمعی، گردآوری گیاهان صحرایی، خوراک پزی های عمومی، بادبادک پرانی، سوارکاری، نمایش های شاد، هماوردجویی جوانان، آب پاشی و آب بازی بخشی از این آیین هاست که ریشه در باورها و فرهنگ اساطیری دارند. از جمله شادی کردن و خندیدن به معنی فروریختن اندیشه های پلید و تیره، روبوسی نماد آشتی، به آب سپردن سبزه ی سفره ی نوروزی نشانه ی هدیه دادن به ایزد آب «آناهیتا» و گره زدن علف برای شاهد قرار دادن مادر طبیعت در پیوند میان زن و مرد، ایجاد مسابقه های اسب دوانی که یادآور کشمکش ایزد باران و دیو خشک سالی است.


علف گره زدن یکی از مراسم سیزده بدر
افسانه ی آفرینش در ایران باستان و موضوع نخستین بشر و نخستین شاه و دانستن روایاتی درباره ی «کیومرث» دارای اهمیت زیادی است، در «اوستا» چندین بار از کیومرث سخن به میان آمده و او را نخستین پادشاه و نیز نخستین بشر نامیده است.

گفته های «حمزه ی اصفهانی» در کتاب «سِنی ملوک الارض و الانبیاء» صفحه های 23 تا 29 و گفته های «مسعودی» در کتاب «مروج الذهب» جلد دوم صفحه های 110 و 111 و «بیرونی» در کتاب «آثار الباقیه» بر پایه ی همان آگاهی است که در منبع پهلوی وجود دارد که :

«مَشیه» و «مَشیانه» که دختر و پسر دو قلوی کیومرث بودند، روز سیزدهم فروردین برای نخستین بار در جهان با هم ازدواج کردند. در آن زمان چون عقد و نکاحی شناخته نشده بود ! آن دو به وسیله ی گره زدن دو شاخه ی «موُرد»، پایه ی ازدواج خود را بنا نهادند و چون ایرانیان باستان از این راز به خوبی آگاهی داشتند، آن مراسم را به ویژه دختران و پسران دم بخت روز سیزده بدر انجام می دادند، امروزه نیز دختران و پسران برای بستن پیمان زناشویی، نیت می کنند و علف گره می زنند.این رسم (علف گره زدن در روز سیزده بدر)از زمان «کیانیان» تقریبا فراموش شد و در زمان «هخامنشیان» دوباره آغاز شد و تا امروز باقی مانده است.

در کتاب «مُجمل التواریخ» چنین آمده است :
«... اول مردی که به زمین ظاهر شد، پارسیان آن را «گل شاه» نامیدند، زیرا که پادشاهی او الا بر گل نبود، پس پسر و دختری از او ماند
که مشیه و مشیانه نام گرفتند و روز سیزده نوروز با هم ازدواج کردند و در مدت پنجاه سال هیجده فرزند بوجود آوردند
و چون مُردند، جهان نود و چهار سال بی پادشاه بماند.»


همانگونه که شباهتی بین چارشنبه سوری و نوروز امروزی متداول در تهران و شهرهای بزرگ، با شیوه های اصیل و کهن آن وجود ندارد،
سیزده بدر امروزی نیز تنها نامی از یک جشن کهن را برخود داشته و هیچ شباهتی به آیین کهن و یادگار نیاکان ما ندارد.
نحوه ی اجرای جشن سیزده بدر ، مانند بسیاری از دیگر آیین های ایرانی، عمیقا از شیوه ی اصیل و باستانی خود دور شده است
و به شکل فعلی آن، دارای سابقه ی تاریخی در ایران نیست.

اگر در گذشته مادران و پدران ما، سبزه های نوروزی خود را در این روز به صحرا می برده
و برای احترام به زمین و گیاه، آن را در آغوش زمین می کاشته اند، امروزه ما آن را به سوی یکدیگر پرتاب می کنیم و تکه تکه اش می کنیم.

سیزده بدرِ پیشینیان ما، روزی برای ستایش و دعا برای طلب باران فراوان در سال پیش رو، برای گرامیداشت
و پاکیزگی طبیعت و مظاهر آن، و زیست بوم مقدس آنان بوده است. در حالیکه امروزه روز ویرانی و تباهی طبیعت است!
به گزارش مهر، محققان بریتانیایی با مطرح کردن یک نظریه جدید درباره خاستگاه استون هنج اظهار داشتند که این احتمال وجود دارد

که استون هنج محل دفن خانواده های نخبه سال 3 هزار پیش از مسیح بوده باشد.

تحقیقات جدید روی بقایای سوزانده شدن انسان که از محل استون هنج یافته شده نشان می دهد

که حدود 500 سال پیش از آنکه استون هنج به شکلی که ما امروز می شناسیم ساخته شود، یک حلقه بزرگ سنگی در همین محل به عنوان یک قبرستان ایجاد شده است.

استون‌هنج بنای پیش تاریخی است که در کشور انگلستان و در شهرستان ویلتشایر که در 3.2 کیلومتری غرب آمسبوری و 13 کیومتری سالزبری قرار دارد.

این اثر باقی‌مانده از دوران عصر برنز و دوران نوسنگی است و براساس تاریخ‌گذاری رادیوکربن 2 تا 3 هزار سال قبل از میلاد قدمت دارد.

مایک پارکر پیرسون استاد دانشگاه کالج لندن که این تحقیقات را هدایت می کند، گفت: در این قبرستان، مردان، زنان، کودکان به گونه ای دفن شده اند

که احتمال اینکه آنها خانواده بوده اند را به ذهن متبادر می کند. شاید این محل جایی بوده است که یک سلسله از پادشاهان به خاک سپرده شده اند،

اما احتمال این که این محل یک اجتماع از افراد نزدیک به هم بوده، بسیار زیاد است.
...................................................................................
کشف رازهایی درباره بنای شگفت انگیز استون هنج


پارکر پیرسون اظهار داشت: باستان شناسان استخوانهای سوخته شده 63 نفر را بررسی کرده و اعتقاد دارند

که این افراد حدود سال 3 هزار پیش از میلاد به خاک سپرده شده اند. محل بسیاری از این اجساد سوزانده شده به صورت مشخص با سنگ آبی علامت گذاری شده است.

اولین محوطه دایره مانند که اندازه آن 91 متر است، محل تدفین بیش از 200 نفر بوده است.

همچنین این گروه که دربرگیرنده شخصتیهای علمی از دانشگاه های مختلف بریتانیایی بوده است، نظریه هایی درباره هدف دومین استون هنج مطرح کرده است،

همان بنایی که هنوز در حومه جنوبی انگلستان امروزی برجای خود قرار دارد.

تاکنون نظریات بسیاری درباره استون هنج مطرح شده که در آن میان می توان به این موارد اشاره کرد

که این نقطه محلی برای نیایش، رصدخانه ای برای مطالعات نجومی و یا محلی برای شفا اشاره کرد که توسط نخستین ساکنان بریتانیا ساخته شده این اطراف همراه گله های خود پرسه می زدند.

بررسی بقایای محل اسکان انسانهای عصرحجری نزدیک این بنا نشان می دهد که هزاران نفر از مردم از اسکاتلند به این نقطه سفر کرده اند

و احشام خانواده های خود را برای اعیاد و مناسبتهای بزرگ در زمان اعتدال تابستانی و زمستانی به این منطقه می آوردند.

این گروه دندانهای خوکها و دامهایی را که نزدیک ارودگاه آنها پیدا شده را بررسی کرده و اظهار داشتند که این حیوانات معمولا 9 تا 15 ماه پس از تولد ذبح می شدند.

به این معنا که گوشت آنها معمولا در جشنها در اواسط زمستان و اواسط تابستان خورده می شد.

محققان اعتقاد دارند که این افراد هر فصل برای ساخت استون هنج دیدار می کردند اما این دیدارها طولانی نبوده است

و این احتمال وجود داشته که کل دیدارها طی یک دهه یا چیزی شبیه به آن صورت گرفته است.
یکی از سؤالات دائمی همه رانندگان این است که برای موتور خودروی من چه روغن موتوری خوب است؟
حتی در بین مکانیک‌ها هم اتفاق نظر در این مورد وجود ندارد و هرکس حرف خودش را می‌زند و حتی شایعات و حکایات عجیب و غریب هم از زبان این و آن شنیده می‌شود.
ما در این چند سطر تلاش می‌کنیم شما را با مبانی کلی و اصولی انتخاب روغن موتور آشنا کنیم.

پایگاه اطلاع رسانی خودروسازی- تقریباً می‌توان گفت هیچ پاسخی برای این سؤال که چه روغن موتوری بهترین است وجود ندارد؟
همان‌طور که هیچ پاسخی برای این سؤال که چه وزنی برای یک خودروی خاص مناسب است وجود ندارد. زیرا پاسخ این‌ها به منطقه ای که در آن زندگی می‌کنید بستگی دارد.

کشور ایران کشوری با چهار فصل متفاوت در یک زمان یکسان است. توضیح بیشتر اینکه مثلاً یک نفر در دمای ۴۵ درجه سلسیوس در منطقه ای از کشور در حال شنا است
درحالی‌که در سمتی دیگر عده ای در حال اسکی بر روی کوه‌های سبلان هستند. جالب اینکه همه این‌ها در دو استان همجوار قابل رویت است.
بنابراین نمی‌توان یک وزن خاص برای روغن موتور را برای هردو این شرایط پیشنهاد داد. وزن روغن موتور به ماکزیمم و مینیمم دمای منطقه بستگی دارد
و تنها خود شما هستید که بیشینه و کمینه دمای محیطتان را بهتر از هرکسی می‌دانید.

فرض کنید بیشینه و کمینه دما در تهران، صفر درجه سانتی‌گراد در زمستان (مینیمم) و ۳۰ درجه سانتی‌گراد در تابستان (ماکزیمم) است.
بر طبق این گزینه‌ها، گزینه نرمال منطبق با این شرایط است، روی نمودار نگاه می‌کنیم تا روغن موتور مناسب را انتخاب کنیم.
به نظر می‌رسد ۱۵W40 در دسته روغن موتورهای نرمال می‌تواند بهترین انتخاب باشد. مشکل اینجاست که اطلاعات دمایی که برای تهران ذکر کردیم
مربوط به میانگین چند سال گذشته است، حال اگر کمینه دمای امسال پایین‌تر از این مقدار میانگین باشد چه؟

منظور من این است که چسبندگی (Viscosity) که شما انتخاب می‌کنید باید یک مقدار جای انتخاب بیشتر و محدوده وسیع‌تری را پوشش دهد
تا هر دمای محتملی را شامل شود. حتی اگر کمینه دما منهای هشت درجه سانتی‌گراد باشد، به نظر می‌رسد ۱۵W40 این دما را هم پوشش می‌دهد،
یعنی اینکه میزان چسبندگی ۱۵W40 در تهران مقدار قابل اطمینانی است. بار دیگر به نمودارها نگاه کنید:

• کمینه دمایی که ۱۵W40 پوشش می‌دهد برابر با منهای پانزده درجه سلسیوس است.

• بیشینه دمایی که ۱۵W40 پوشش می‌دهد برابر با ۴۰ درجه سلسیوس است.

استفاده از روغن با چسبندگی ۱۵W40 به چه معناست؟

اگر بیشینه دما در منطقه شما در تابستان ۳۰ درجه و کمینه دما در زمستان منهای هشت درجه باشد، بدان معناست که حاشیه دمایی برابر با ۱۰ درجه سانتی‌گراد برای تابستان و ۷ درجه سانتی‌گراد برای زمستان دارد، بنابراین می‌توانید از ۱۵W40 در محل زندگی‌تان استفاده کنید.
در مورد ۱۰W40 هم آیا این موضوع صادق است؟

شاید بعضی از مواقع پیدا کردن ۱۵W40 کار سختی باشد، بنابراین به جای آن می‌توانید ۱۰W40بخرید، این بدان معناست که حفاظتی تا منهای بیست درجه سانتی‌گراد در زمستان برای شما تضمین شده است.آیا استفاده از ۰W40 بهترین انتخاب است؟

بر اساس چه منبعی این موضوع را مطرح می‌کنید!؟ آیا فکر می‌کنید استفاده از ۰W40 برای ناحیه شما ضروری است یا فقط این پیشنهاد یکی از دوستانتان است؟ ۰W40 یک راه حل همه جانبه (مانند دستگاه‌های چندکاره) است، اما گزینه ای معمولی نیست. ۰W40 به معنی حفاظت تا دمای منهای سی و پنج درجه در زمستان و تا ۴۰ درجه در تابستان است. من که در ذهن چنین شهری را سراغ ندارم.

آیا در اروپای مرکزی زندگی می‌کنید؟

اگر از ساکنین اروپا هستید، در بیشتر مناطق ۱۰W30 (با پوشش دمایی از منهای بیست تا ۳۰ درجه سانتی‌گراد) مناسب است زیرا در اکثر کشورها بیشینه دما در تابستان بیشتر از ۲۰ تا ۲۲ درجه سانتی‌گراد نیست.

ترکیب ۱۰W30 و ۱۵W40

اگر از بیشینه دما در تابستان مطمئن نیستید یا فکر می‌کنید، حاشیه دمایی روغن مورد نظرتان برای تابستان پایین است می‌توانید از دو قدرت چسبندگی متفاوت برای زمستان و تابستان استفاده کنید، مثلاً اگر:

• کمینه دما برای ناحیه شما در زمستان منهای ده تا منهای پانزده درجه سلسیوس است.

• بیشینه دما برای ناحیه شما ۲۶ تا ۲۸ درجه سلسیوس است.

روغن ۱۰W30 برای استفاده در زمستان مناسب است زیرا حافظتی تا دمای منهای بیست درجه سلسیوس برای شما به ارمغان می‌آورد اما ممکن است حفاظت تا دمای ۳۰ درجه سانتی‌گراد برای شما کافی نباشد، یا حاشیه امنیت بیشتری برای تابستان بخواهید. بنابراین باید از روغنی با وزن ۴۰ استفاده کنید، نه ۳۰. تفاوت ۱۰W30 و ۱۰W40این است که هردو حفاظتی یکسان در زمستان را برای شما فراهم می‌کنند (تا منهای بیست درجه سلسیوس) اما حفاظتی که دومی‌برای شما در تابستان به ارمغان می‌آورد بیشتر است (تا ۴۰ درجه سلسیوس). اما به خاطر داشته باشید که اگر در تابستان از این روغن‌ها استفاده می‌کنید فعلاً به روغنی که تا منهای بیست درجه سانتی‌گراد را پوشش دهد نیاز ندارید بنابراین انتخاب بهتر ۱۵W40 خواهد بود.

جمع بندی

در حقیقت هیچ جمع بندی و نتیجه گیری‌ای نداریم، زیرا انتخاب روغن موتور صحیح به شرایط آب و هوایی منطقه شما بستگی دارد، تنها نتیجه ای که می‌توان گرفت این است
که «تنها خودتان هستید که می‌توانید برای انتخاب بهترین روغن موتور تصمیم بگیرید». بعد از انتخاب بهترین مدل، می‌توانید نزدیک‌ترین گزینه به این شرایط را امتحان کنید.
هر از گاهی در اخبار فناوری میخوانید که حفره‌های امنیتی تازه‌ی جاوا دردسرساز شده و صدای کارشناسان امنیتی را درآورده است!
آیا هرگز از خود پرسیده‌اید که جاوا چیست، آیا جاوا ایمن است و آیا دلیلی بر استفاده از آن وجود دارد؟ در صورت غیرفعال کردن آن، وب‌گردی خراب نمی‌شود؟
آیا جاوا همان جاوا اسکریپت است؟ اگر شما هم سئوال‌های مشابهی در سر دارید، این مقاله را با زومیت همراهی کنید.
اگر کلمه کلیدی «جاوا» را در گوگل جستجو کنید، دومین نتیجه‌ی شما را به ویکی‌پدیا، دانشنامه‌ی معروف، راهنمایی می‌کند
که در آنجا چنین خواهید خواند: «جاوا (به انگلیسی: Java)‏ یک زبان برنامه‌نویسی شئ‌گراست که برای اولین بار توسط جیمز گوسلینگ در شرکت سان مایکروسیستمز ایجاد شد
و در سال ۱۹۹۵ به عنوان بخشی از سکوی جاوا منتشر شد. زبان جاوا شبیه به ++C است اما مدل شیءگرایی آسان‌تری دارد و از قابلیت‌های سطح پایین کمتری پشتیبانی می‌کند.
یکی از قابلیت‌های اصلی جاوا این است که مدیریت حافظه را بطور خودکار انجام می‌دهد. ضریب اطمینان عملکرد برنامه‌های نوشته‌شده به این زبان بالا است
و وابسته به سیستم‌عامل خاصی نیست، به عبارت دیگر می‌توان آن را روی هر رایانه با هر نوع سیستم‌عاملی اجرا کرد.
برنامه‌های جاوا به صورت کدهای بیتی همگردانی (کامپایل) می‌شوند. که مانند کد ماشین هستند و به ویژه وابسته به سیستم‌عامل خاصی نیستند.»

اما جاوا به زبان آدمیزاد به چه معنی است؟ حقیقت آن است که جاوا با وجود مشکلاتی که دارد، تنها برای عده‌ای از کاربران حرفه‌ای مناسب است.
در ذیل شرح ساده، مختصر و مفیدی درباره‌ی ماهیت جاوا، کاربردها، مشکلات و چگونگی رهایی از آن آمده است.

جاوا چیست؟
جاوا یکی از زبان‌های برنامه‌نویسی برای توسعه و کدنویسی نرم‌افزارهای رایانه‌ای است. اگر شما کاربر عادی رایانه هستید، احتمالاً زمانی که یکی از برنامه‌هایتان نیازمند «محیط میزبان زبان اجرا» (یا Runtime) جاوا شده، با آن برای اولین بار آشنا شده‌اید، و به همین خاطر مجبور شدید بسته جاوا را دریافت کرده و بر روی سیستم‌عامل خود نصب و راه‌اندازی نمایید. از این محیط میزبان زبان اجرا که بگذریم، جاوا دارای افزونه‌ی مخصوصی برای مرورگرهای اینترنتی است، که برای اجرای برنامه‌هایی که با این زبان و مخصوص مرورگر نوشته شده، لازم است.

باید توجه داشته باشید که جاوا و جاوا اسکریپت دو موضوع و مقوله‌ی متفاوت هستند. در واقع، به جز نام، این دو هیچ شباهتی به یکدیگر ندارند! جاوا اسکریپت عموماً در اسناد HTML استفاده می‌شود (صفحات وب) و نمی‌تواند به صورت یک برنامه مستقل در سیستم‌عامل اجرا شود. هر چند که نام‌گذاری و کاربردهایشان در صفحات وب می‌تواند تا حدودی کاربران را گیج کند، اما این دو از یکدیگر مجزا هستند. از این گذشته، در حالی که بخش بزرگی از صفحات موجود در وب از جاوا اسکریپت بهره می‌برند، تنها تعداد بسیار کمی از وب سایت‌ها از جاوا کمک گرفته‌اند. جاوا اسکریپ برای ایجاد صفحه‌های پویا و بسیاری از قابلیت‌های وب سایت‌های مدرن مورد استفاده قرار می‌گیرد. جاوا اسکریپت بر روی کامپیوتر کاربر اجرا می‌شود و در واقع یک زبان کلاینت بیس است.

با توجه به جدا بودن این دو، از این پس تنها به ارائه توضیحات بیشتر پیرامون جاوا بسنده خواهیم کرد.
همان جاوای که این روزها ناامن شده و بسیاری از کاربران و کارشناسان امنیت وب را به حساس کرده است.

آیا جاوا ناامن است؟
جاوا دارای دو بخش اصلی است: اول «محیط میزبان زبان اجرا» (Runtime) که بر روی رایانه‌ی شما اجرا می‌شود و به سیستم‌عامل اجازه می‌دهد برنامه‌های نوشته شده به زبان برنامه نویسی جاوا را به درستی اجرا کند؛ و دوم، افزونه‌ی مرورگر که برای اجرای صحیح برنامه‌های تحت وب طراحی شده است. زمانی که در رسانه‌ها از ناامنی جاوا می‌شنوید، منظور وجود حفره‌های امنیتی در افزونه‌ی مخصوص جاوای مرورگر است. این در حالی است که برنامه‌های جاوا اصولاً ناامن نیستند و این افزونه‌ی مرورگر است که مشکل آفرین می‌شود.

جالب است بدانید کارشناسان لابراتوآرهای امنیتی کسپراسکای، افزونه‌ی مرورگر جاوا را مسئول 50 درصد از حملات اینترنتی سال گذشته معرفی کرده‌اند؛
و روزی نیست که متخصصان امنیتی، غیرفعال کردن این قابلیت را در مرورگر کابران توصیه کرده‌اند. این کارشناسان معتقدند که افزونه‌ی جاوا دارای حفره‌های امنیتی متعددی است
که به مجرمان اینترنتی اجازه‌‌ی سرقت کلمات عبور، شماره کارت‌های اعتباری، و دیگر اطلاعات شخصی کاربران را می‌دهد.
و متاسفانه هر از گاهی، حفره‌های امنیتی جدیدتری نیز در این بستر یافت می‌شود.

آیا باید جاوا را غیر فعال کنم؟
حقیقت آن است که در اغلب موارد اصلاً نیازی به نصب افزونه‌ی جاوا بر روی مرورگر رایانه‌ی خود ندارید.

هر چند افزونه‌ی مرورگر جاوا مشکلات امنیتی خاص خود را دارد، «محیط میزبان زبان اجرا» (یا Runtime) نیز در رایانه خالی از اشکال نیست.
برای نمونه این برنامه مرتباً از شما می‌خواهد تا آن را بروزرسانی نمایید، یا اینکه فضایی از محیط system tray (کنار ساعت ویندوز) را اشغال کرده
یا در زمان نصب نوار ابزار (Toolbar) ویژه‌ای را بر روی رایانه شما نصب می‌کند!

به همین دلایل عموماً توصیه می‌کنیم عطای جاوا را به لقایش ببخشید، و آن را از سیستم خود پاک کرده و از این همه دردسر خواسته و ناخواسته رهایی یابید.
تازه، هر وقت که احساس کردید واقعاً به محیط جاوا نیاز دارید، می‌توانید آن را مجدداً نصب کنید؛ تا آن زمان هم راحت‌تر هستید
و هم ایمن‌تر! برای پاک کردن جاوا از سیستم خود به کنترل پنل رفته و همانجا سر جاوا را ببرید! البته اگر نرم افزاری بر روی کامپیوتر دارید که با زبان جاو نوشته شده است
باید بسته جاوا بر روی کامپیوتران نصب باشد.
مردم بابل از دوران‌های بسیار قدیم، روز اول سال را، عموماً در اعتدال بهاری (۲۱ مارس) جشن می‌گرفتند. این زمان اول بهار و آغاز فصل نو است، زمانی که طبیعت از خواب زمستانی بیدار می‌شود، در حقیقت آغاز سال نو بود. از لوحه‌ها چنین بر می‌آید که این جشن تقریباً از ۲۳۴۰ سال، پیش از میلاد، شناخته شده بود …

قدمت نوروز در ایران
آرتور کریستن سن، ایرانشناس نام‌دار دانمارکی نوشته‌است، سال ایرانیان باستان، به صورتی که آن را در سنگ‌نوشته‌های داریوش بزرگ در بیستون می‌یابیم، در پاییز آغاز می‌شد و جشن بسیار معروف مهرگان (بگیاد)، در اصل جشن اول سال ایرانیان بوده‌است. از جشن نوروز در اوستا و ادبیات اوستایی هیچ نام برده نشده‌، چنانکه از مهرگان نیز اشارتی نیست. در اواخر فرمانروایی داریوش بزرگ، ایرانیان که تحت تأثیر تمدن آسیای صغیر و سرزمین‌های مدیترانه ای قرار گرفته بودند، تقویم مصری را پذیرفتند که بر طبق آن سال به دوازده ماه سی روزه، به اضافهٔ پنج روز اضافی (پنجه دزدیده یا خمسهٔ مسترقه) تقسیم شده بود و در اعتدال بهاری آغاز می‌شد. این سال، یعنی سال اوستایی جدید، سال دینی زرتشتی گشت و تا امروز در نزد پارسیان حفظ گردیده‌است. روز اول سال در اعتدال بهاری، اول فروردین، عید نوروز است.
استاد مهرداد بهار با نظریهٔ وامگیری عید نوروز ایرانیان، از بین النهرین موافق نیست و عقیده دارد، از سه هزار سال پیش از میلاد، در آسیای غربی دو عید، رواج داشته‌است، عید آفرینش در اوایل پاییز و عید رستاخیزی که در آغاز بهار، برگزار می‌شده‌است. بعدها دو عید پاییزی و بهاری به یک عید تبدیل گردیده و سر بهار جشن گرفته می‌شده‌است. به اعتقاد مهرداد بهار، احتمالاً نوروز در ایران قبل از هخامنشیان وجود داشته، در اوستا مطرح نمی‌شود، چون یک عید ملی محسوب می‌شده و اوستا یک کتاب دینی است و جشن‌های خاص خودش را دارد. بعد از گذشت زمان، سرانجام دین زرتشتی، هم جشن مهرگان را که در آغاز یک عید بومی بوده و هم نوروز را می‌پذیرد.


جشن زرتشتی فروردگان
جشن فروردگان یا جشن همسپثمیدیه در دوران باستان به عنوان عید اصلی جشن گرفته می‌شد. این جشن فروهر‌ها بود و ظاهراً در آن هنگام ده روز و ده شب برگزار می شد. فروهرها همان ارواح مردگانند. نام فروردین که آغاز بهار است، برگرفته از نام فروهر هاست. در فروردین یشت آمده است که در مدت جشن فروردگان فروهرهای مؤمنان از اقامتگاه‌های خود می‌آیند و مدت ده شب در کنار مردم می‌مانند، این جشن مربوط به بازگشت مردگان بود. زمان این جشن به حساب گاه شمارهای امروزی، پنج روز آخر اسفند و پنج روز اول فروردین، بحساب می‌آمد. از زمانی که آغاز سال در اعتدال بهاری تعیین گردید، نوروز ششمین روز این جشن گشت که به فروردگان افزوده شد. بدین ترتیب اندیشهٔ شکوه و پر اهمیت بودن ششمین روز جشن سال نو، در ذهن ایرانیان، از قبل وجود داشته و در زمان ساسانی هم حفظ گردید.

نوروز کوچک
روز نخست فروردین ماه نوروز عامه یا نوروز کوچک یا نوروز صغیر خوانده می‌شد. پنج روز اول فروردین جشن نوروز گونه‌ای همگانی داشته و عموم مردمان به اجرای مراسم و سرور و شادمانی می گذرانیده‌اند، از اینرو آنرا نوروز عامه نامیده‌اند.

.نوروز بزرگ در ششمین روز فروردین
در گاه‌شماری زرتشتی ایران باستان، روز ششم هر ماه شمسی و ماه سوم هر سال خورشیدی، بنام خرداد می باشد. نوروز بزرگ یا خردادروز نام ششمین روز فروردین ماه در ایران باستان بوده‌است. خردادامشاسپند موکل بر آب است و این روز بدو منسوب می‌باشد. این روز در میان جشن‌ها و اعیاد فراوان ایران باستان به ویژه دوران ساسانیان از اهمیت و ارزش و تقدس خاصی بهره داشته‌است. بسیاری از حوادث مهم به موجب آن در چنین روزی واقع شده از جمله زرتشتیان بدان باور دارند که تولد زرتشت نیز در چنین روزی است بعدها وقتی ایرانیان اسلام و تقویم عرب را پذیرفتند، جشن زرتشتی فروردگان و نوروز بزرگ، در ششمین روز ماه فروردین، از بین رفت.

.مراسم ایرانیان باستان در نوروز
آداب و رسوم نوروزی همه سرچشمه‌ای کهن دارند و از نظر گاه دانش مردم‌شناسی بسیار جالب توجه برای مطالعه هستند. ایرانیان عقیده داشتند که سرنوشت انسان و جهان در سالی که در پیش است، در نوروز تعیین می‌شود. گفته می‌شد که در این روز زرتشت با خدا گفتگویی پنهانی داشت و در این روز نیکبختی‌ها برای مردمان زمین، تقسیم می‌گردد و از این روست که ایرانیان آن را روز امید نامند.

.خوان نوروزی
ایرانیان عقیده داشتند که در ایام نوروز ارواح درگذشتگان از جایگاه آسمانی خود به زمین و به خانه‌های خویش باز می گردند. بازماندگان برای پذیرایی از آنها سفره‌ای رنگین می‌گستراندند و انواع خوراک‌ها و نوشاک‌ها را در آن می‌نهادند تا ارواح درگذشتگان از پذیرایی و صفا و پاکیزگی بازماندگان، دل خوش شده و آنان را برکت عطا کنند. این رسم توجیه سفرهٔ نوروزی یا هفت سین شد. استاد پورداود هفت سین را همان خوانی که جهت درگذشتگان می‌گستردند، می‌داند.

کاشت حبوبات جهت تفال زدن
یکی از آیین‌های که پیش از نوروز تدارک آن مرسوم بوده، پروردن سبزه می‌باشد. به موجب روایتی کهن، بیست و پنج روز پیش از عید، ستون‌هایی از خشت خام اطراف حیاط دربار برپا می‌کردند و بر فراز هر ستونی نوعی دانه از حبوبات می‌کاشتند و خوبی و بدی رویش غلات را در سالی که در پیش بود، از چگونگی روییدن آن پیش بینی می‌کردند. معمول بود به رشد این دانه‌ها نگریسته و هر یک از دانه‌هایی که بهتر بار آمده بود، تفال می‌زدند که آن محصول در سال بیشتر خواهد بود. در خانه‌ها نیز در ظروف ویژه سبزه به عمل می‌آوردند. هر کدام از مردمان در ظرفی یا چیزی مانند آن اقلامی از دانه‌ها از قبیل گندم، جو، برنج، لوبیا، عدس، ارزن، نخود، کنجد، باقلا، ذرت، و ماش می‌کاشتند.

.جشن و مراسم آب پاشی
از جمله مراسم بسیار مشهور و سنتی معتبری که در نوروز انجام می‌شد، رسوم آبریزگان یا شست و شو و غسل و آب پاشیدن به یکدیگر بوده است. در جشن آبریزگان و به کار بردن آب، برای تطهیر و برای اطمینان یافتن از باران کافی بوده است. ابوریحان بیرونی می‌گوید مردمان هنگام سپیده‌دم این روز، خود را می‌شستند و در آب کاریزها و آبگیرها، غوطه‌ور می‌شدند. در این روز مردمان به یکدیگر آب می‌پاشیدند، به همان دلیلی که خود را می‌شستند و سبب آن همان اغتسال است. برخی گفته‌اند که علت این است که در کشور ایران دیرگاهی باران نبارید، ناگهان به ایران سخت ببارید و مردم به این باران تبرک جستند و از این آب به یکدیگر پاشیدند و این کار همین طور در ایران مرسوم بماند.
به نظر می‌رسد جشن آبریزگان اصلی همان تیرگان باشد و در نوروز عبارت بوده‌است از غسل و شست و شو و آماده شدن از لحاظ سنن دینی جهت حلول سال نو.

هدایای نوروزی
در نوروز و مهرگان رسم بود که نمایندگان و بزرگان و فرمانروایان ایالات و اشراف و عامهٔ مردم هر یک به توانایی و استطاعت، هدایایی را به دربار اهدا می‌کردند.
در نوروز مردم بیکدیگر شیرینی هدیه می‌دادند و این رسم در دوران ساسانی همگانی بوده‌است. در نوروز بزرگ، پیش از لب به سخن گشودن، شکر می‌خورند و بر خود روغن می‌مالند تا از انواع بلایا در طول سال، در امان باشند.

.جشن سوری پایان سال
یکی از جشن‌های آتش مرسوم جشن سوری پایان سال بود. این جشن در یکی از چند شب آخر سال که مسلماً چهارشنبه نبوده است برگزار می‌شده‌است. در جشن فروردگان مردم پیش از عید نوروز بر روی پشت بام‌ها، آتش برمی‌افروختند، اگر چنین می‌کردند تصور بر این بود که فروهر‌ها (ارواح مردگان) به طور گروهی بازگشته و مانند یک سپاه به بازماندگان کمک خواهند کرد. در نتیجه جنگ‌های خیلی مهم، را سعی می‌کردند که در بهار آغاز کنند چون فروهر‌ها، در بهار به یاری بازماندگان می‌آیند.

کوسه برنشین
مراسم کوسه برنشین یا بهار جشن. ابوریحان بیرونی شرح این رسم را آورده است که در اولین روز بهار مرد کوسه را بر خر می‌نشاندند که به دستی کلاغ داشت و به دستی بادزن که خود را مرتب باد می‌زد اشعاری می‌خواند که حاکی از وداع با زمستان و سرما بود و از مردم چیزی به سکه و دینار می‌گرفت. آنچه از مردم می‌ستاند، از بامداد تا نیمروز به جهت خزانه و شاه بود و آنچه از نیمروز تا عصر اخذ می‌کرد، تعلق به خودش داشت. آنگاه اگر از عصر وی را می دیدند، مورد آزار و شتم قرار می‌دادند. این رسم در روزگار ساسانی و دورهٔ اسلامی، توسط غلامان سیاه اجرا می‌شده که ملبس به لباس‌های رنگارنگ شده و با آرایش ویژه و لهجهٔ شکسته و خاصی که داشتند، دف و دایره می‌زدند و ترانه‌های نوروزی می‌خواندند. حاجی فیروز‌های امروزی که مقارن نوروز و سال نو در کوی و برزن مردم را به طرب در می‌آورند، از بقایای آن رسم کهن است. با این تفاوت که امروزه چون غلام و سیاهانی نیستند که چنین کنند، دیگران خود را سیاه کرده و به زی آنان آراسته و تقلیدشان می‌کنند.

میر نوروزی
در ایران رسم بود در ایام عید نوروز محض تفریح عمومی و مضحکه فردی عامی و از میان مردم را به عنوان پادشاه یا امیر یا حاکمی موقتی به نام میر نوروزی انتخاب می‌کردند و برای یک یا چند روز زمام امور شهری را به عهده‌اش می‌سپردند پس از انقضای ایام جشن سلطنت او نیز به پایان می‌رسیده است. واضح است که جز تفریح و خنده و بازی هیچ منظور دیگری در بین نبوده است و احکامی که میرنوروزی صادر می‌کرده پس از نوروز به حال اول بازگردانده می‌شده است. نظیر این جشن در بابل نیز مرسوم بود.

.بار عام نوروزی
در زمان هخامنشیان، شاه، نوروز را در تخت جمشید برپا می‌داشت. از رسم‌هایی که شاهان در نوروز برگزار می‌کردند، یکی این بود که شاه جشن نوروز را افتتاح می‌کرد و به مردمان اعلام می‌داشت که وی آنان را بار خواهد داد و به آنان نیکی خواهد کرد. دومین روز، بلند پایه‌ترین کسان را بار می‌داد، یعنی دهقانان و اعضای خاندان‌های بزرگ (اشراف بلند پایهٔ موروثی، ویسپوهران). سومین روز، اسوران و بلند پایه‌ترین موبدان را بار میداد. چهارمین روز، خانوادهٔ خود و نزدیکان خویشان و درباریان را بار می‌داد و پنجمین روز، فرزندان و کارگزاران خود را بار می‌داد. بدین ترتیب به هر کدام رتبه و اکرامی را که شایستهٔ آن بود ارزانی می داشت چون روز ششم فرا می‌رسید، شاه که وظایف خود را نسبت به آنان انجام داده‌بود، نوروز را برای خود و در خلوت جشن می‌گرفت.
در دو جشن بزرگ نوروز و مهرگان تظلم و دادخواهی و بار عام شاه و رسوم اهدای پیش کش‌ها بسیار اهمیت داشت و با تشریفات فراوان اجرا می‌شد. در نوروز رسمی در دربار جاری بود که اربابان نقش بندگان را برعهده می‌گرفتند و برعکس. خواجه نظام‌الملک طوسی وزیر مشهور سلاطین سلجوقی نکتهٔ دیگری دربارهٔ جشن نوروز در زمان ساسانیان ضبط کرده‌است.

رسم ملکان عجم چنان بوده است که روز نوروز و مهرگان پادشاه اجازهٔ دیدار عامهٔ مردم را می‌داده‌است و هیچ کس را مانعی از دیدار با شاه نبوده‌است. هر کس قصهٔ خویش نوشته و شکایت خود را آماده می‌کرد و شاه نامه‌ها و شکایات مردم را یک به یک، بررسی می‌کرد. اگر از شاه شکایتی می‌شد، موبد موبدان را قاضی قرار داده و شاه از تخت به زیر آمدی و پیش موبد به دو زانو می‌نشست و می گفت «بدون محابا بین من و این مرد داوری کن. هیچ گناهی نیست، نزدیک ایزد تعالی، بزرگتر از گناه پادشاهان چون شاه بیدادگر باشد، لشکر همه بیدادگر شوند و خدای عز و عجل را فراموش کنند و کفران نعمت آرند.» پس موبد به داد مردم، رسیدگی کرده و داد به تمامی بستاند و اگر کسی بر ملک، دعوی باطل کرده بود، عقوبتی بزرگ به او می‌داد و می گفت «این سزای آن کس است که بر شاه و مملکت وی عیب جوید.» در نوروز هر که ضعیف تر بود، نزدیکتر به شاه بود و کسانی که قویتر بودند، باید دورتر از شاه جای می‌گرفتند. از زمان اردشیر تا زمان یزدگرد بزه گر (یکم)، این رسم بر جا بود. یزدگرد روشهای پدران را بگردانید.
خواجه نظام‌الملک طوسی، یزدگرد یکم را به عنوان پادشاهی که این رسم را برانداخته، معرفی کرده‌است ولی در واقع این رسم توسط یزدگرد دوم، لغو شده‌است.

روایتی از پیامبر اسلام در مورد نوروز
در کیهان‌شناسی نوشتهٔ زکریا قزوینی، روایتی از پیامبر اسلام، آمده‌است که با استناد به قول عبدالصمد بن علی که از قول پدربزرگش، عبدالله بن عباس آن را نقل کرده‌است، جامی سیمین محتوی شیرینی به پیامبر هدیه شد. پیامبر پرسید «این چیست؟» پاسخ دادند «اینها شیرینی نوروز است». وی گفت «نوروز چیست؟» پاسخ دادند «این عیدی بزرگ برای ایرانیان است.» گفت «این روزی است که در آن خدا سپاه را دوباره زنده کرد.» پرسیدند «کدام سپاه، ای پیامبر خدا؟» پاسخ داد «سپاه کسانی که از اقامتگاه‌های خود از ترس مرگ بیرون آمدند و هزاران بودند و خدا به آنان گفت، بمیرید و بعد آنان را آن روز زنده کرد و روان‌هایشان را به آنان بازگردانید و به آسمان فرمان داد که بارانی بر آنان ببارد، از این روست که مردمان این رسم را دارند که در این روز آب می‌پاشند.» سپس مقداری از آن شیرینی را خورد و محتوای جام را میان اصحاب خود تقسیم کرد. این روایت را ابوریحان بیرونی نیز در آثار الباقیه آورده‌است.

.فلسفه نوروز از دیدگاه دکتر علی شریعتی

از : زنده یاد دکتر علی شریعتی
سخن تازه از نوروز گفتن دشوار است. نوروز یک جشن ملی است،‌جشن ملی را همه می‌شناسند که چیست، نوروز هر ساله برپا می‌شود و هر ساله از آن سخن می‌رود. بسیار گفته‌اند و بسیار شنیده‌اید؛ پس به تکرار نیازی نیست؟ چرا، هست. مگر نوروز را خود مکرر نمی‌کنید؟ پس سخن از نوروز را نیز مکرر بشنوید. در علم و ادب تکرار ملال‌آور است و بیهوده؛ “عقل” تکرار را نمی‌پسندد؛ اما “احساس” تکرار را دوست دارد، طبیعت تکرار را دوست دارد، جامعه به تکرار نیازمند است، طبیعت را از تکرار ساخته‌اند؛ جامعه با تکرار نیرومند می‌شود، احساس با تکرار جان می‌گیرد و نوروز داستان زیبایی است که در آن، طبیعت، احساس و جامعه هر سه دست‌اندرکارند.
نوروز که قرن‌های دراز است بر همة جشن‌های جهان فخر می‌فروشد، از آن رو “هست” که یک قرارداد مصنوعی اجتماعی و یا یک جشن تحمیلی سیاسی نیست، جشن جهان است و روز شادمانی زمین، آسمان و آفتاب، و جوشِ شکفتن‌ها و شور زادن‌ها و سرشار از هیجانِ هر “آغاز”.
جشن‌های دیگران، غالباً انسان‌ها را از کارگاه‌ها، مزرعه‌ها، دشت و صحرا، کوچه و بازار، باغ‌ها و کشتزارها، در میان اطاق‌ها و زیر سقف‌ها و پشت درهای بسته جمع می‌کند: کافه‌ها، کاباره‌ها، زیرزمینی‌ها، سالن‌ها، خانه‌ها … در فضایی گرم از نفت، روشن از چراغ، لرزان از دود، زیبا از رنگ و آراسته از گل‌های کاغذی، مقوایی، مومی، بوی کندر و عطر و … اما نوروز دست مردم را می‌گیرد و از زیر سقف‌ها، درهای بسته، فضاهای خفه، لای دیوارهای بلند و نزدیک شهرها و خانه‌ها،‌ به دامن آزاد و بیکرانة طبیعت می‌کشاند: گرم از بهار، روشن از آفتاب، لرزان از هیجانِ آفرینش و آفریدن، زیبا از هنرمندی باد و باران، آراسته با شکوفه، جوانه، سبزه و معطر از:
“بوی باران، بوی پونه، بوی خاک،
شاخه‌های شسته، باران خورده، پاک” …
نوروز تجدید خاطرة بزرگی است: خاطرة خویشاوندی انسان با طبیعت. هر سال، این فرزند فراموشکار که،‌ سرگرم کارهای مصنوعی و ساخته‌های پیچیدة خود، مادر خویش را از یاد می‌برد، با یادآوری‌های وسوسه‌آمیز نوروز، به دامن وی باز می‌گردد و با او، این بازگشت و تجدید دیدار را جشن می‌گیر: فرزند، در دامن مادر، خود را بازمی‌یابد و مادر،‌ در کنار فرزند، چهره‌اش از شادی می‌شکفد، اشک شوق می‌بارد، فریادهای شادی می‌کشد؛ جوان می‌شود، حیات دوباره می‌گیرد. با دیدار یوسفش بینا و بیدار می‌شود.
تمدن مصنوعی ما هر چه پیچیده‌تر و سنگین‌تر می‌گردد، نیاز به بازگشت و بازشناخت طبیعت را در انسان حیاتی‌تر می‌کند و بدینگونه است که نوروز، برخلاف سنت‌ها که پیر می‌شوند و فرسوده و گاه بیهوده، رو به توانایی می‌رود و در هر حال، آینده‌ای جوان‌تر و درخشان‌تر دارد، چه، نوروز راه سومی است که جنگ دیرینه‌ای را که از روزگار لائوتزو و کنفسیوس تا زمان روسو و ولتر درگیر است به آشتی می‌کشاند.
نوروز تنها فرصتی برای آسایش، تفریح و خوشگذرانی نیست، نیاز ضروری جامعه، خوراک حیاتی یک ملت نیز هست. دنیایی که بر تغییر و تحول، گسیختن و زایل شدن، درهم ریختن و از دست رفتن بنا شده است، جایی که در آن، آنچه ثابت است و همواره لایتغیر و همیشه پایدار،‌ تنها تغییر است و ناپایداری؛ چه چیز می‌تواند ملتی را، جامعه‌ای را، در برابر عرابة بی‌رحم زمان – که بر همه چیز می‌گذرد و له می‌کند و می‌رود، هر پایه‌ای را می‌شکند و شیرازه‌ای را میگسلد- از زوال مصون دارد؟
هیچ ملتی با یک نسل و دو نسل شکل نمی‌گیرد؛ ملت، مجموعة پیوستة نسل‌های متوالی بسیار است، اما زمان، این تیغ بی‌رحم، پیوند نسل‌ها را قطع می‌کند؛ میان ما و گذشتگانمان- آنها که روح جامعة‌ ما و ملت ما را ساخته‌اند- درة هولناک تاریخ حفر شده است؛ قرن‌های تهی ما را از آنان جدا ساخته‌اند؛ تنها سنت‌ها هستند که پنهان از چشم جلاد زمان، ما را از این درة هولناک گذر می‌دهند و با گذشتگانمان و با گذشته‌هایمان آشنا می‌سازند. در چهرة مقدس این سنت‌ها است که ما حضور آنان را در زمان خویش، کنار خویش و در “خودِ خویش”، احساس می‌کنیم؛ حضور خود را در میان آنان می‌بینیم و جشن نوروز یکی از استوارترین و زیباترین سنت‌ها است.
در آن هنگام که مراسم نوروز را به پا می‌داریم، گویی خود را در همة‌ نوروزهایی که هر ساله در این سرزمین برپا می‌کرده‌اند، حاضر می‌یابیم و در این حال، صحنه‌های تاریک و روشن و صفحات سیاه و سفید تاریخ ملت کهن ما در برابر دیدگانمان ورق می‌خورد، رژه می‌رود. ایمان به اینکه نوروز را ملت ما هر ساله در این سرزمین بر پا می‌داشته است، این اندیشه‌های پرهیجان را در مغزمان بیدار می‌کند که: آری، هر ساله! حتی همان سالی که اسکندر چهرة این خاک را به خون ملت ما رنگین کرده بود، در کنار شعله‌های مهیبی که از تخت جمشید زبانه می‌کشید، همانجا، همان وقت، مردم مصیبت‌زدة ما نوروز را جدی‌تر و با ایمان بیشتری برپا می‌کردند؛ آری، هر ساله! حتی همان سال که سربازان قتیبه بر کنارة جیحون سرخ رنگ،‌ خیمه برافراشته بودند و مهلب خراسان را پیاپی قتل عام می‌کرد، در آرامش غمگین شهرهای مجروح و در کنار آتشکده‌های سرد و خاموش، نوروز را گرم و پرشور جشن می‌گرفتند.
تاریخ از مردی در سیستان خبر می‌دهد که در آن هنگام که عرب سراسر این سرزمین را در زیر شمشیر خلیفة جاهلی آرام کرده بود، از قتل عام شهرها و ویرانی خانه‌ها و آوارگی سپاهیان می‌گفت و مردم را می‌گریاند و سپس، چنگ خویش را برمی‌گرفت و می‌گفت: “اباتیمار، اندکی شادی باید”! نوروز در این سال‌ها و در همة سال‌های همانندش، شادی‌یی اینچنین بوده است، عیاشی و “بی‌خودی” نبوده است،‌ اعلام ماندن و ادامه داشتن و بودن این ملت بوده و نشانة پیوند با گذشته‌ای که زمان و حوادث ویران‌کنندة زمان همواره در گسستن آن می‌کوشیده‌ است.
نوروز همه وقت عزیز بوده است؛ در چشم مغان، در چشم موبدان، در چشم مسلمانان و در چشم شیعیان مسلمان، همه نوروز را عزیز شمرده‌اند و با زبان خویش، از آن سخن گفته‌اند. حتی فیلسوفان و دانشمندان که گفته‌اند: “نوروز روز نخستین آفرینش است که اورمزد دست به خلقت جهان زد و شش روز در این کار بود و ششمین روز، خلقت جهان پایان گرفت و از این رو است که نخستین روز فروردین را هورمزد نام داده‌اند و ششمین روز را مقدس شمرده‌اند”.
چه افسانة زیبایی؛ زیباتر از واقعیت! راستی مگر هر کس احساس نمی‌کند که نخستین روز بهار، گویی نخستین روز آفرینش است. اگر روزی خدا جهان را آغاز کرده است، مسلماً آن روز، این نوروز بوده است. مسلما بهار نخستین فصل و فروردین نخستین ماه و نوروز نخستین روز آفرینش است. هرگز خدا جهان را و طبیعت را با پاییز یا زمستان یا تابستان آغاز نکرده است. مسلما اولین روز بهار، سبزه‌ها روییدن آغاز کرده‌اند و رودها رفتن و شکوفه‌ها سرزدن و جوانه‌ها شکفتن، یعنی نوروز.
بی‌شک، روح در این فصل زاده است و عشق در این روز سر زده است و نخستین بار، آفتاب در نخستین روز نوروز طلوع کرده است و زمان با وی آغاز شده است.
اسلام که همة رنگ‌های قومیت را زدود و سنت‌ها را دگرگون کرد، نوروز را جلای بیشتری داد، شیرازه بست و آن را، با پشتوانه‌ای استوار، از خطر زوال در دوران مسلمانی ایرانیان، مصون داشت. انتخاب علی به خلافت و نیز انتخاب علی به وصایت، در غدیر خم، هر دو در این هنگام بوده است و چه تصادف شگفتی! آن همه خلوص و ایمان و عشقی که ایرانیان در اسلام به علی و حکومت علی داشتند پشتوانة نوروز شد. نوروز که با جان ملیت زنده بود، روح مذهب نیز گرفت؛ سنت ملی و نژادی، با ایمان مذهبی و عشق نیرومند تازه‌ای که در دلهای مردم این سرزمین برپا شده بود پیوند خورد و محکم گشت، مقدس شد و، در دوران صفویه، رسما یک شعار شیعی گردید،‌ مملو از اخلاص و ایمان و همراه با دعاها و اوراد ویژة خویش. آنچنان که یکسال نوروز و عاشورا در یک روز افتاد و پادشاه صفوی، آن روز را عاشورا گرفت و روز بعد را نوروز!
نوروز- این پیری که غبار قرن‌های بسیار بر چهره‌اش نشسته است- در طول تاریخ کهن خویش، روزگاری در کنار مغان، اوراد مهرپرستان را خطاب به خویش می‌شنیده است؛ پس از آن، در کنار آتشکده‌های زردشتی، سرود مقدس موبدان و زمزمة اوستا و سروش اهورامزدا را به گوشش می‌خوانده‌اند؛ از آن پس، با آیات قرآن و زبان الله از او تجلیل می‌کرده‌اند و اکنون، علاوه بر آن، با نماز و دعای تشیع و عشق به حقیقت علی و حکومت علی، او را جان می‌بخشند و در همة این چهره‌های گوناگونش، این پیر روزگارآلود، که در همة قرن‌ها و با همة نسل‌ها و همة اجداد ما- از اکنون تا روزگار افسانه‌ای جمشید باستانی- زیسته است و با همه‌مان بوده است، رسالت بزرگ خویش را، همه وقت، با قدرت و عشق و وفاداری و صمیمیت انجام داده است و آن، زدودن رنگ پژمردگی و اندوه از سیمای این ملت نومید و مجروح است و درآمیختن روح مردم این سرزمین بلاخیز با روح شاد و جانبخش طبیعت و، عظیم‌تر از همه، پیوند دادن نسل‌های متوالی این قوم- که بر سر چهار راه حوادث تاریخ نشسته و همواره تیغ جلادان و غارتگران و سازندگان کله منار‌ها بند بندش را از هم می‌گسسته است و نیز پیمان‌یگانگی بستن میان همة دل‌های خویشاوندی که دیوار عبوس و بیگانة دوران‌ها در میانه‌شان حائل می‌گشته و درة عمیق فراموشی میانشان جدایی می‌افکنده است.
و ما، در این لحظه، در این نخستین لحظات آغاز آفرینش، نخستین روز خلقت، روز اورمزد، آتش اهورایی نوروز را باز برمی‌افروزیم و در عمق وجدان خویش، به پایمردی خیال، از صحراهای سیاه و مرگ‌زدة قرون تهی می‌گذریم و در همة نوروزهایی که در زیر آسمان پاک و آفتاب روشن سرزمین ما برپا می‌شده است، با همة زنان و مردانی که خون آنان در رگ‌هایمان می‌دود و روح آنان در دلهایمان می‌زند شرکت می‌کنیم و بدینگونه، “بودن خویش” را، به عنوان یک ملت، در تندباد ریشه برانداز زمان‌ها و آشوبِ گسیختن‌ها و دگرگون شدن‌ها خلود می‌بخشیم و، در هجوم این قرن دشمنکامی که ما را با خود بیگانه ساخته و، “خالی از خویش”، بردة رام و طعمة زدوده از “شخصیت” این غرب غارتگر کرده است، در این میعادگاهی که همة نسل‌های تاریخ و اساطیر ملت ما حضور دارند، با آنان پیمان وفا می‌بندیم و “امانت عشق” را از آنان به ودیعه می‌گیریم که “هرگز نمیریم” و “دوام راستین” خویش را به نام ملتی که در این صحرای عظیم بشری، ریشه در عمق فرهنگی سرشار از غنی و قداست و جلال دارد و بر پایة “اصالت” خویش، در رهگذر تاریخ ایستاده است، “بر صحیفة عالم ثبت” کنیم.

2018

KHORSHID E SHAB