۱- توصیه اول ما همان توصیه همیشگی است. صفحه کلید و موشواره بی‌سیم خود را خودتان خاموش و روشن کنید تا بیشترین عمر شارژ باطری را داشته باشید. این مورد مخصوصا برای کاربرانی که از مدل‌های قدیمی استفاده می‌کنند کاربرد بیشتری دارد تا روزی برسد که موشواره‌ای بخرید که با بیکار شدن ( حالت Idle)‌، به صورت خودکار خاموش شود.

۲- اما حالا مشکل اینجاست که خب فراموشی روزافزون خود برای خاموش کردن دستی صفحه کلید و موشاره بی‌سیم را چه کنیم. در ویندوز دو گزینه در برابر شما وجود دارد که به شما در این خصوص کمک می‌کند.

- گزینه اول در واقع ساخت یک یادآور یا همان Reminder در قسمت برنامه انجام فرامین ویندوز (Windows Task Scheduler) است که با ساخت و تنظیم آن، هنگامی که شما قصد خاموش کردن و یا لاگ‌آف سیستم خود را دارید پیغامی بر روی صفحه نمایش در این خصوص و صرفا جهت یادآوری شما ظاهر می‌شود. تنظیم کردن این یادآوری چندان کار سختی نیست
- راه ساده‌تر آن است که شما در قسمت تنظیمات صدای ویندوز، صدای خاموش شدن و همچنین لاگ‌آف رایانه خود را به نوعی به یک پیغام یادآور تبدیل کنید تا با شنیدن صدای آن، البته هنگامی که بلندگوی دستگاه روشن باشد به یاد بیاورید که موشواره و صفحه کلیدی نیز برای خاموش کردن وجود دارد.

خلاقیت و سلیقه شما در ساخت و یا قرار دادن این فایل .Wav به خودتان بستگی دارد. برای استفاده از این امکان باید مسیر زیر را بروید: کنترل پنل (Control Panel) را باز کنید و به دنبال گزینه تغییر صداهای سیستم (Change System Sounds) بگردید. حالا در میان صداهای موجود صدایی با عنوان Exit Windows را انتخاب و فایل خود را جایگزین آن کنید. همین کار را برای صدای Windows Logoff هم انجام دهید. حالا این تنظیمات را ذخیره کنید. با انجام این تنظیمات اگر بلندگوی سیستم شما روشن باشد (البته اگر بلندگویی در کار باشد!) شما هیچگاه خاموش کردن موشواره و صفحه کلید بی‌سیم خود را فراموش نخواهید کرد.

۳- از موس‌پدهای رنگ روشن برای زیر موشواره خود استفاده کنید!
شاید خنده‌دار باشد اما این موضوعی کاملا منطقی است که استفاده از موس‌پدهای رنگ روشن (پد: صفحه مورد استفاده در زیر موشواره) می‌تواند به افزایش طول عمر باطری کمک کند. این توصیه‌ایست که شرکت لاجیتک آن را به کاربران خود گوشزد کرده است. معمولا موشواره‌ها بر روی صفحات تیره و یا صفحات شفاف مانند شیشه عملکرد بهتری دارند اما این گونه صفحات فشار بیشتری بر سنسور نوری زیر موشواره می‌آورند و طبیعتا میزان مصرف انرژی آن را بالا می‌برند.

۴- هر چه می‌توانید خود را به منبع ارسال سیگنال نزدیک کنید
در موشواره و یا صفحه کلید بی‌سیم شما زا یک چیپست ارسال و دریافت سیگنال بهره گرفته شده است که با یک فرستنده یو.اس.بی بر روی سیستم شما در ارتباط است. تا می‌توانید فاصله این دو را بهم نزدیک کنید و در این خصوص می‌توانید حتی فرستنده یو.اس.بی روی کیس سیستم را با استفاده از یک کابل رابط به جای بهتری مانند روی میز منتقل کنید تا ارتباط راحت‌تری برقرار شود. این گونه حتی فاصله استفاده و میدان کاری موشواره شما افزایش پیدا می‌کند.

۵- نکات مهم در باطری‌های مورد استفاده
تا آنجا که می‌توانید باطری‌های مورد استفاده در دستگاه خود را به صورت همزمان عوض کنید تا از شارژ یکسانی برخوردار باشند. باز هم تا آنجا که می‌توانید و حتی بیشتر از انچه که می‌توانید از باطری‌هایی با برند یکسان برای دستگاه خود بهره ببرید. لاجیتک در این خصوص به کاربران خود توصیه کرده از باطری‌های موسوم به باطری‌های آلکالاین (alkaline) به جای انواع غیز آلکالاین مانندNiMH و یا NiCd بهره ببرید که از ولتاژ کاری پائینی بهره می‌برند و ممکن است بر عمر شارژ باطری دستگاه شما تاثیرگذار باشد.

۵+۱ - در واقع توصیه اول را دوباره همین‌جا بکار می‌بریم که سعی کنید حواستان به دکمه روشن و خاموش دستگاه بی‌سیم‌اتان باشد. در مواقعی مانند سفر حتما ان را خاموش کنید تا با بیدار شدن در کیف و هنگام جابجایی شارژ باطری بیهوده‌ای را هدر ندهد.

نکات بالا برای استفاده هر چه بهتر از دستگاه‌های بی‌سیم مانند موشواره و صفحه کلید مطرح شد. امیدواریم لحظات پرشارژی را با موشواره و صفحه کلید بی‌سیم خود تجربه کنید! شما هم اگر پیشنهادی دارید برای استفاده سایر دوستان و کاربران پای همین مطلب با ما در میان بگذارید.
ادامه مطلب
نویسنده: فرض اله باقرزاده بازدیدها: 174 نظرات: 17
حافظه RAM به دو دسته تقسیم می‌شود که عبارتند از حافظة RAM پویا و حافظة RAM ایستا.
در حافظه RAM پویا یا Dynamic RAM اطلاعات پس از مدت کوتاهی از بین می‌روند و لذا در هر ثانیه در حدود 250 الی 500 بار باید اطلاعات موجود در آن تازه یا Refresh گردند. به همین دلیل بسیار کند عمل می‌کنند.
حافظة های ایستا یا Static RAM که از فلیپ فلاپ‌ها تشکیل شده‌اند با مصرف برق کم به مدت طولانی اطلاعات را نگهداری می‌کنند و اطلاعات این حافظه‌ها نیاز به تازه شدن ندارد ، لذا سرعت آنها بیشتر از Ram های پویا است . لازم به ذکر است که پس‌از قطع جریان برق اطلاعات این RAMها پاک می‌شود. در کامپیوترهایی که امروزه در بازار یافت می شوند RAMها از نوع Static RAM هستند. همچنین گفتنی است RAMهای قدیمی‌تر که اندازة کوچکتری داشتند با نام SIMM و RAMهای کنونی که بزرگتر هستند را با نام DIMM می‌شناسند.
در حال حاضر دو نوع RAM در بازارهای کامپیوتر یافت می‌شود. یک نوع SDR و دیگری DDR.
RAMهای SDR دارای خطوط انتقال یا BUS ضعیف‌تری هستند و در نتیجه سرعت کمتری دارند، مقدار ظرفیت این RAMها تا چند سال گذشته 16، 32و 64 مگابایت بود و در حال حاضر بیشتر ظرفیت‌های موجود ، در رِنجِ 128، 256 و 512 مگابایت هستند. گفتنی است BUS این نوع RAM در محدودة 66، 100و 133مگاهرتز است.
RAMهای DDR دارای BUS، 266، 300، 333 و 400 مگاهرتز بوده و به همین دلیل سرعت بیشتری نسبت به RAMهای SDR دارند، مقدار ظرفیت این نوع RAMها به دلیل حضور نسبتا تازه در بازار، 256 و 512 مگابایت و یک گیگابایت است.
تفاوت ظاهری این دو نوع RAM در برشهایی است که روی پایه‌های آنها مشاهده می‌شود، SDRAMها دارای 2 برش روی پایه‌هایشان هستند در حالیکه RAMهای DDR تنها یک برش بر روی پایه دارند.
هنگامی‌که می‌خواهید یک RAM بخرید، قبل از انتخاب RAM ، باید Main Board انتخاب شده‌باشد . سپس براساس نوع پشتیبانی RAM توسط Main Board ، نوع RAM را که DDR یا SDR می باشد مشخص می نماییم . در مرحله بعد بایستی با توجه به مقدار Bus پشتیبانی شده از طرف مادربرد ، RAM را انتخاب نمود. بهترین حالت، انتخاب مقداری برابر برای RAM است. انتخاب مقدار بیشتر برای RAM ، تفاوتی در میزان کارایی سیستم ندارد و انتخاب مقدار کمتر علاوه بر پایین آوردن کارایی کامپیوتر، گاهی ممکن است مشکلاتی را نیز از قبیل اشکال در عملکرد صحیح سیستم، به وجود می‌آورد.

ماژول های SDRAM دارای 168 پایه و ماژول های DDR SDRAM دارای 184 پایه می باشند و هر دو 64 بیتی هستند.
ولتاژ مصرفی DDR برابر 5/2 ولت و SDRAM برابر 5/3 ولت می باشد. سرعت انتقال اطلاعات رم های DDR با فرض برابر بودن فرکانس پایه ( به عنوان مثال 133 مگاهرتز) برابر رم های SDRAM می باشد.
از نظر ظاهری رم های SDRAM دارای دو شکاف و DDR SDRAM یک شکاف می باشند.
حداکثر فرکانس رم های SDRAM برابر با 133 مگاهرتز و سرعت انتقال اطلاعاتی معادل 1 گیگا بایت می باشد، اما آخرین مدل رم های DDR دارای 533 مگاهرتز و حداکثر سرعت انتقال اطلاعات آنها برابر با 4 گیگابایت می باشد.
شایان ذکر است که رم های 168 پایه ای به طور کامل از رده خارج شده اند.

. DDR2 و DDR3 دارای همان تکنولوژی Double Data Rate می باشند .

حال تفاوت DDR3 و DDR2 و DDR در چیست ؟ این حافظه ها در فرکانس کاری ، ولتاژ کاری ، توان مصرفی و توان تلفاتی با یکدیگر تفاوت دارند . به ترتیب پیشرفت ، توان مصرفی و تلفاتی و ولتاژ کاری کم می شوند و فرکانس کاری افزایش می یابد . برای مثال ولتاژ های کاری نامی برای DDR ، DDR2 و DDR3 به ترتیب 2.5 ، 1.8 و 1.5 ولت می باشند .
ادامه مطلب
نویسنده: فرض اله باقرزاده بازدیدها: 193 نظرات: 0
مودم‌های آنالوگ این مودم‌ها مرسوم‌ترین مودم‌ها در ایران هستند که عموماً برای اتصال به اینترنت استفاده می‌شوند.

کار این مودم‌ها به این صورت است که به خطوط آنالوگ تلفن شهری متصل می‌شوند و کار تبدیل اطلاعات دیجیتال به آنالوگ (و برعکس) را انجام می‌دهند.می‌توانند راهی به یک شبکه رایانه‌ای باشند. مودم‌ها انواع مختلفی دارند که در کل می‌توان آنها را به این گروه‌ها تقسیم بندی کرد.

مودم‌های دیجیتال این مودم‌ها برای اتصال به خطوط دیجیتال تلفن شهری استفاده می‌شوند، و کار تبدیل اطلاعات دیجیتال خطوط تلفن را به اطلاعات قابل فهم برای رایانه (و برعکس) را انجام می‌دهند. هزینه این اتصال نسبت به هزینه خطوط آنالوگ بالاتر است و بالاترین نرخ انتقال اطلاعات در این مودم‌ها برابر ۶۴ کیلوبیت در ثانیه‌است.

مودم‌های Bonding [ویرایش]این مودم که به عنوان مودم تسهیمی هم شناخته شده‌است دو یا چند خط تلفن دارد و آنها را برای حصول شماره گیری با سرعت بالای ۲۰۰ یا بیشتر تاکید می‌کند برای مثال یک مودم Bonding k۵۶ دوگانه k۱۱۲ سرعت با استفاده از دو خط تلفن دارد. سرعت دون دو کردن محدود به حداکثر سرعت هرکانال می‌شود بنابراین یک مودم k۵۶ هر فایل را فقط با سرعت k۵۶ دریافت می‌کند. امتیاز این مودم این است که قادر به انتشار دریافت فایل‌های چند گانه مانند و بسایت از طریق کانال‌های مودم Bonding است که دریافت و بسایت را سریعتر می‌سازد و تکله‌های متفاوت فایل را از طریق کانال‌های مختلف سریعتر دریافت می‌کند. این مودم‌های استفاده شده در حالت چند کانال با ISP یکی از آنها، ISP باید اتصالات همزمان چند گانه را از یک کاربر پشتیبانی کند این نوع مودم‌ها برای اولین بار در اواسط دهه ۱۹۹۰ ایجاد شدند به سبب فقدان پشتیبانی از جانب ISPها و معرفی اتصالات اینترنتی یا باند وسیع این نوع مودم‌ها هرگز در میان کاربران خانگی خیلی مشهود نشده‌اند. مودم‌های صوتی جدید امروزی ttu- tv۰۹۲ استاندارد به مدار نزدیکی ره یافت دهندهٔ shanon کانال‌های تلفنی pstn مورد استفاده هستند. آنها مودم‌های صوتی / اطلاعاتی / فاکس Plug and Play هستند.

مودم‌های رادیویی [ویرایش]ماهواره های ارتباط مستقیم ، WiFi، و گوشی های همراه تماماً از مودم برای ارتباط استفاده می کنند. مودم های مخابراتی و مودم های شبکه های داده ای در زمانی که بین تقاط با فاصله های زیاد اتصال برقرار می کنند به وفور از مودم های رادیویی بهره می برند. این سیستم ها قسمت مهمی از شبکه تلفنی مشترکین عمومی (PSTN) و همچنین اتصال شبکه های رایانه ای پر سرعت را تشکیل می دهد. لازم به یادآوری است که استفاده از مودم های رادیویی زمانی که فیبر نوری به صرفه نباشد کارآیی خواهند داشت.

حتی در زمانی که کابل مورد استفاده قرار دارد، می توان با استفاده از فرکانس های رادیویی و تکنیک های ماژوله کردن مناسب، بهره وری مناسب تری از کابل ها داشت. کابل های هم محور پهنای باند زیادی دارند ولی در عین حال تضعیف زیادشان برای فرکانس پایه در فرکانس های بالا نیز جز مشخصات بد آنها است. با استفاده از مودم، مقدار بسیار بیشتری از اطلاعات را می توان با یک سیم انتقال داد. تلویزیون های کابلی دیجیتال و سرویس های اینترنتی کابلی از مودم های فرکانس رادیویی برای افزایش پهنای باند مورد نیازکاربر خانگی استفاده می کنند. با مودم استفاده از تکنیک FDMA (تقسیم فرکانس، دسترسی چندگانه) ممکن می شود و با یک سیم می توان به چند مشترک خدمات مخابراتی دیجیتال دوطرفه کامل ارائه داد.

مودم های بی‌سیم نیز در انواع مختلف، با پهنای باند و سرعت متفاوت تولید و عرضه شده اند. این مودم ها معمولاً با عنوان مودم های نامرئی ، یا هوشمند نام برده می شوند. این دستگاه ها اطلاعاتی را که به فرکانس انتقال ماژوله شده اند را به طور همزمان از طریق چند مسیر بی‌سیم می فرستند و برای این کار از چند فرکانس متفاوت استفاده می کنند.

مودم های نامرئی دقیقاً مشابه مودم های خط تلفن معمولی کار می کنند. این وسائل غالباً نیمه‌دوطرفه عمل می کنند؛ یعنی همزمان کار ارسال و دریافت را انجام نمی دهند. معمولا این مودم ها به صورت نوبتی اطلاعات را از نقاط پراکنده دور و نزدیک (که ارتباط بی‌سیم کامل و مناسبی با مودم مورد نظر ندارند) دریافت می کنند.

مودم های هوشمند دارای یک ابزار داخلی کنترل دسترسی هستند. این ابزار در در صورتی که داده ها به طور مناسب منتقل نشوند، دوباره عمل ارسال را انجام می دهد. مودم های هوشمند معمولاً به پهنای باند بیشتری نسبت به مودم های نامرئی نیاز دارند و معمولاً سرعت انتقال داده بیشتری را نیز دارند. استاندارد IEEE 802.11 طرح های ماژوله کردن برای مسافت های کوتاه را که در جهان بیشتر مورد استفاده هستند تعریف کرده است.
ادامه مطلب
نویسنده: فرض اله باقرزاده بازدیدها: 141 نظرات: 0
كارت گرافیك در كامپیوتر شخصی دارای جایگاهی خاص است . كارت های فوق اطلاعات دیجیتال تولید شده توسط كامپیوتر را اخذ و آنها را بگونه ای تبدیل می نمایند كه برای انسان قابل مشاهده باشند. در اغلب كامپیوترها ، كارت های گرافیك اطلاعات دیجیتال را برای نمایش توسط نمایشگر ، به اطلاعات آنالوگ تبدیل می كنند. در كامپیوترهایLaptop اطلاعات، همچنان دیجیتال باقی خواهند ماند زیرا این كامپیوترها اطلاعات را بصورت دیجیتال نمایش می دهند.

اگر از فاصله بسیار نزدیك به صفحه نمایشگر یك كامپیوتر شخصی نگاه كنید ، مشاهده خواهید كرد كه تمام چیزهائی كه بر روی نمایشگر نشان داده می شود از "نقاط" تشكیل شده اند . نقاط فوق " پیكسل " نامیده می شوند. هر پیكسل دارای یك رنگ است . در برخی نمایشگرها ( مثلا" صفحه نمایشگر استفاده شده در كامپیوترهای اولیه مكینتاش ) هر پكسل صرفا" دارای دو رنگ بود: سفید و سیاه . امروزه در برخی از صفحات نمایشگر ، هر پیكسل می تواند دارای 256 رنگ باشد. در اغلب صفحات نمایشگر ، پیكسل ها بصورت " تمام رنگ "(True Color) بوده و دارای 16/8 میلیون حالت متفاوت می باشند. با توجه به اینكه چشم انسان قادر به تشخیص ده میلیون رنگ متفاوت است ، 16/8 میلیون رنگ بمراتب بیش از آن چیزی است كه چشم انسان قادر به تشخیص آنها بوده و به نظر همان ده میلیون رنگ كفایت می كند!

هدف یك كارت گرافیك ، ایجاد مجموعه ای از سیگنالها است كه نقاط فوق را بر روی صفحه نمایشگر ، نمایش دهند.


كارت گرافیك چیست ؟

یك كارت گرافیك پیشرفته، یك برد مدار چاپی بهمراه حافظه و یك پردازنده اختصاصی است . پردازنده با هدف انجام محاسبات مورد نیاز گرافیكی ، طراحی شده است . اكثر پردازنده های فوق دارای دستورات اختصاصی بوده كه به كمك آنها می توان عملیات گرافیك را انجام داد. كارت گرافیك دارای اسامی متفاوتی نظیر : كارت ویدئو ، برد ویدئو ، برد نمایش ویدئوئی ، برد گرافیك ، آداپتور گرافیك و آداپتور ویدئو است .

مبانی كارت گرافیك

بمنظور شناخت اهمیت و جایگاه كارت های گرافیك ، یك كارت گرافیك با ساده ترین امكانات را در نظر می گیریم . كارت مورد نظر قادر به نمایش پیكسل های سیاه وسفید بوده و از یك صفحه نمایشگر با وضوح تصویر 480 * 640 پیكسل استفاده می نماید. كارت گرافیك از سه بخش اساسی زیر تشكیل می شود :

-حافظه . اولین چیزی كه یك كارت گرافیك به آن نیاز دارد ، حافظه است . حافظه رنگ مربوط به هر پیكسل را در خود نگاهداری می نماید. در ساده ترین حالت ( هر پیكسل سیاه و سفید باشد ) به یك بیت برای ذخیره سازی رنگ هر پیكسل نیاز خواهد بود. با توجه به اینكه هر بایت شامل هشت بیت است ، نیاز به هشتاد بایت(حاصل تقسیم 640 بر 8 ) برای ذخیره سازی رنگ مربوط به پیكسل های موجود در یك سطر بر روی صفحه نمایشگر و 38400 بایت ( حاصلضرب 480 در 80 ) حافظه بمنظور نگهداری تمام پیكسل های قابل مشاهده بر روی صفحه ، خواهد بود .

-اینترفیس كامپیوتر . دومین چیزی كه یك كارت گرافیك به آن نیاز دارد ، روشی بمنظور تغییر محتویات حافظه كارت گرافیك است . امكان فوق با اتصال كارت گرافیك به گذرگاه مربوطه بر روی برد اصلی تحقق پیدا خواهد كرد. كامپیوتر قادر به ارسال سیگنال از طریق گذرگاه مربوطه برای تغییر محتویات حافظه خواهد بود.

-اینترفیس ویدئو . سومین چیزی كه یك كارت گرافیك به آن نیاز دارد ، روشی بمنظور تولید سیگنال برای مانیتور است . كارت گرافیك می بایست سیگنال های رنگی را تولید تا باعث حركت اشعه در CRT گردد. فرض كنید كه صفحه نمایشگر در هر ثانیه شصت فریم را بازخوانی / باز نویسی می نماید ، این بدان معنی است كه كارت گرافیك تمام حافظه مربوطه را بیت به بیت اسكن و این عمل را شصت مرتبه در ثانیه انجام دهد. سیگنال های مورد نظر برای هر پیكسل موجود بر هر خط ارسال و در ادامه یك پالس افقی sync ، نیز ارسال می گردد.عملیات فوق برای 480 خط تكرار شده و در نهایت یك پالس عمودی sync ارسال خواهد شد.

پردازنده های كمكی گرافیك

یك كارت گرافیك ساده نظیر آنچه در بخش قبل اشاره گردید ،Frame Buffer نامیده می شود. كارت، یك فریم از اطلاعاتی را نگهداری می نماید كه برای نمایشگر ارسال شده است . ریزپردازنده كامپیوتر مسئول بهنگام سازی هر بایت در حافظه كارت گرافیك است . در صورتیكه عملیات گرافیك پیچیده ای را داشته باشیم ، ریزپردازنده كامپیوتر مدت زمان زیادی را صرف بهنگام سازی حافظه كارت گرافیك كرده و برای سایر عملیات مربوطه زمانی باقی نخواهد ماند. مثلا" اگر یك تصویر سه بعدی دارای 10000 ضلع باشد ، ریزپردازنده می بایست هر ضلع را رسم و عملیات مربوطه در حافظه كارت گرافیك را نیز انجام دهد. عملیات فوق زمان بسیار زیادی را طلب می كند.

كارت های گرافیك جدید ، بطرز قابل توجه ای ، حجم عملیات مربوط به پردازنده اصلی كامپیوتر را كاهش می دهند. این نوع كارت ها دارای یك پردازنده اصلی پر قدرت بوده كه مختص عملیات گرافیكی طراحی شده است. با توجه به نوع كارت گرافیك ، پردازنده فوق می تواند یك " كمك پردازنده گرافیكی " یا یك " شتاب دهنده گرافیكی " باشد. پردازنده كمكی و پردازنده اصلی بصورت همزمان فعالیت نموده و در مواردیكه از شتاب دهنده گرافیكی استفاده می گردد ، دستورات لازم از طریق پردازنده اصلی برای شتاب دهنده ارسال و شتاب دهنده مسئولیت انجام آنها را برعهده خواهد داشت .

در سیستم های " كمك پردازنده " ، درایور كارت گرافیك عملیات مربوط به كارهای گرافیكی را مستقیما" برای پردازنده كمكی گرافیكی ارسال می كند. سیستم عامل هر چیز دیگر را برای پردازنده اصلی ارسال خواهد كرد. در سیستم های " شتاب دهنده گرافیكی " ، درایور كارت گرافیك هر چیز را در ابتدا برای پردازنده اصلی كامپیوتر ارسال می كند. در ادامه پردازنده اصلی كامپیوتر ، شتاب دهنده گرافیك را به منظور انجام عملیات خاصی هدایت می كند. مثلا" پردازنده ممكن است به شتاب دهنده اعلام نماید كه :" یك چند ضلعی رسم كن " در ادامه شتاب دهنده فعالیت تعریف شده فوق را انجام خواهد داد.

عناصر دیگر بر روی كارت گرافیك

یك كارت گرافیك دارای عناصر متفاوتی است :

-پردازنده گرافیك . پردازنده گرافیك بمنزله مغز یك كارت گرافیك است . پردازنده فوق می تواند یكی از سه حالت پیكربندی زیر را داشته باشد :

--Graphic Co-Processor . كارت هائی از این نوع قادر به انجام هر نوع عملیات گرافیكی بدون كمك گرفتن از پردازنده اصلی كامپیوتر می باشند.

--Graphics Accelerator. تراشه موجود بر روی این نوع كارت ها ، عملیات گرافیكی را بر اساس دستورات صادره شده توسط پردازنده اصلی كامپیوتر انجام خواهند داد.

--Frame Buffer . تراشه فوق ، حافظه موجود بر روی كارت را كنترل و اطلاعاتی را برای " مبدل دیجیتال به آنالوگ " (DAC) ارسال خواهد كرد . عملا" پردازشی توسط تراشه فوق انجام نخواهد شد.


-حافظه . نوع حافظه استفاده شده بر روی كارت های گرافیك متغیر است . متداولترین نوع ، از پیكربندی dual-ported استفاده می نماید. در كارت های فوق امكان نوشتن در یك بخش حافظه و امكان خواندن از بخش دیگر حافظه بصورت همزمان امكان پذیر خواهد بود. بدین ترتیب مدت زمان لازم برای بازخوانی / بازنویسی یك تصویر كاهش خواهد یافت .

-Graphic BIOS . كارت های گرافیك دارای یك تراشه كوچكBIOS می باشند. اطلاعات موجود در تراشه فوق به سایر عناصر كارت نحوه انجام عملیات (مرتبط به یكدیگر) را تبین خواهد كرد.BIOS همچنین مسئولیت تست كارت گرافیك ( حافظه مربوطه و عملیات ورودی و خروجی ) را برعهده خواهد داشت .

-Digital-to-Analog Converter ) DAC) . تبدیل كننده فوق راRAMDAC نیز می گویند. داده های تبدیل شده به دیجیتال مستقیما" از حافظه اخذ خواهند شد. سرعت تبدیل كننده فوق تاثیر مستقیمی را در ارتباط با مشاهده یك تصویر بر روی صفحه نمایشگر خواهد داشت .


-Display Connector . كارت های گرافیك از كانكتورهای استاندارد استفاده می نمایند.اغلب كارت ها از یك كانكتور پانزده پین استفاده می كنند. كانكتورهای فوق همزمان با عرضهVGA :Video Graphic Array مطرح گردیدند.

-Computer(Bus) Connector . اغلب گذرگاه فوق از نوعAGP است ..پورت فوق امكان دستیابی مستقیم كارت گرافیك به حافظه را فراهم می آورد.ویژگی فوق باعث می گردد كه سرعت پورت های فوق نسبت بهPCI چهار مرتبه سریعتر باشد. بدین ترتیب پردازنده اصلی سیستم قادر به انجام فعالیت های خود بوده و تراشه موجود بر روی كارت گرافیك امكان دستیابی مستقیم به حافظه را خواهد داشت .

استاندارد های كارت گرافیك

اولین كارت گرافیك در سال 1981 توسط شركتIBM عرضه گردید. كارت فوق بصورت تك رنگ و با نامMonochrome Display Adapters)MDAs) ارائه گردید. صفحات نمایشگری كه از كارت فوق استفاده می كردند ، متنی بودند. رنگ نوشته سفید یا سبز و زمینه سیاه بود. در ادامه كارت های چهار رنگHercules Graphic Catd)HGC) ارائه گردیدند. سپس كارت های هشت رنگColor Graphic Adapter)CGA) و كارت های شانزده رنگEnhanced Graphic Adapter)EGA) ارائه گردیدند. تولیدكنندگانی دیگر، نظیر كمودور كامپیوترهائی را معرفی كردند كه دارای كارت های گرافیك از قبل تعبیه شده و ساخته شده در سیستم بودند. كارت های فوق قادر به نمایش تعداد زیادی رنگ بودند.

زمانیكه شركتIBM در سال 1987 كارتVideo Graphic Array)VGA) را معرفی كرد، استاندارد جدیدی در این راستا مطرح گردید. نمایشگرهایVGA قادر به ارائه 256 رنگ و وضوح تصویر 400 * 720 بودند. یك سال بعد استانداردSuper Video Graphic Array)SVGA) مطرح گردید. استاندارد فوق قادر به ارائه 16/8 میلیون رنگ با وضوح تصویر 1024 * 1280 است .

كارت های گرافیك از استانداردهای متفاوتی پیروی می نمایند. تولیدكنندگان كارت گرافیك همواره سعی در افزایش تعداد رنگ و وضوح تصویر با توجه به راهكارهای اختصاصی خود دارند. كارت های گرافیك می بایست قادر به اتصال به سیستم باشند. كارت های گرافیك قدیمی اغلب از طریق اسلات هایISA و یا PCI به سیستم متصل می شوند . اغلب كارت های گرافیك جدید از پورتAGP برای اتصال به كامپیوتر استفاده می نمایند.
ادامه مطلب
نویسنده: فرض اله باقرزاده بازدیدها: 192 نظرات: 0
SSD یا درایو حالت جامد (Solid-state drive) نوع نسبتا جدیدی ازحافظه‌های رایانه‌ای هستند
که به جای HDD ها (یا همان هارد دیسک، دیسک سخت …) بکار می‌روند. این نوع از حافظه‌ها در دنیای رایانه‌ها بسیار پرکاربرد شده اند.
بیشترین استفاده‌ی آن‌ها در لپتاپ‌ها و دیگر دستگاه‌های قابل حمل مشابه است.

طرز کار هارد دیسک‌ها به این صورت است که اطلاعات به صورت مغناطیسی روی یک صفحه‌ی گردان (دیسک) ذخیره می‌شوند.
این دیسک با سرعت بسیار بالا می‌چرخد و یک بازو‌ی مکانیکی‌، روی آن حرکت می‌کند و اطلاعات را از روی آن می‌خواند.

برسام، SSD ها از فناوری حافظه‌های فلش استفاده می‌کنند. یعنی می‌توان یک SSD را مثل مجموعه‌ای از حافه‌های فلش تصور کرد
که بهم متصل شده اند. استفاده نکردن از عضو مکانیکی در این حافظه‌ها باعث می‌شود
که به میزان قابل توجهی، مصرف برق در آن‌ها کمتر از هارد دیسک‌ها باشد به همین دلیل استفاده از آن‌ها در دستگاه‌هایی
که از انرژی باطری استفاده می‌کنند بهتر از هارد دیسک است.
به رغم ظاهر بیرونی یکسان، SSD و HDD ها هیچ شباهتی از نظر کارکرد و درون به هم ندارند.

به رغم ظاهر بیرونی یکسان، SSD و HDD ها هیچ شباهتی از نظرمحتویات و کارکرد به هم ندارند.

SSD از دو بخش کلی تشکیل شده است؛ بخش حافظه‌ی فلش (NAND flash memory) و بخش کنترل (کنترلر).

کنترلر
کنترلر یک پردازنده است که طبق دستورات سیستم عامل مخصوص آن (Firmware)، دستورات رایانه‌ای که SSD به آن متصل شده است را انجام می‌دهد. می‌توان گفت رایانه به کنترلر دستور می‌دهد که این اطلاعات را ذخیره کن و یا بخوان و کنترلر باید ساز و کار و فرایند‌های مخصوص را برای انجام این دستورات انجام دهد. ویژگی‌های خاص یک SSD (مثل ویژگی‌هایی که باعث می‌شوند
عمر یک مدل دستگاه نسبت به مدل‌های مشابه بیشتر باشد) همان ویژگی‌های کنترلر آن می‌باشند.

عموم وظایف کنترلر عبارت اند از: خواندن، نوشتن و حذف کردن اطلاعات، پیدا کردن نقص‌ها، رمز گذاری(Encryption)،
جمع آوری اطلاعاتی که قرار است حذف شوند، متعادل سازی میزان ذخیره‌ی اطلاعات در سلول‌های حافظه و …

حافظه‌های فلش
امروزه تمام SSD ها از فناوری حافظه‌های فلش NAND استفاده می‌کنند. این نوع حافطه‌ها به صورت مدارهایی بر روی یک برد الکترونیکی بسته شده اند. مدل‌های Enterprise (مدل‌هایی که مخصوص کارهای خاص مثل صنعت، تجارت و … ساخته می‌شوند) از سلول های NAND تک لایه‌ای استفاده می‌کنند. این نوع حافظه‌ها سریع‌تر و بادوام‌تر هستند در صورتی که مدل‌های معمولی که از سلول‌های چندلایه‌ای استفاده می‌:کنند، ارزان‌تر هستند.

در هارددیسک‌ها اطلاعات به صورت مغناطیسی ذخیره می‌شوند در صورتی که در SSD ها سلول‌های حافطه، اطلاعات را به صورت ولتاژ ذخیره می‌کند. در هر سلول ولتاژ دوحالت دارد. یا هست (۱) یا نیست (۰) یعنی اطلاعات به صورت ۰ و ۱ ذخیره می‌شوند. خواندن اطلاعات از این سلول‌ها برای کنترلر کار ساده‌ایست ولی ذخیره‌‌ی اطلاعات کاری پیچیده و دشوار می‌باشد.
ساختمان داخل یک SSD

ساختمان داخل یک SSD
سلول‌های حافطه درون SSD ها ویژگی‌های خاصی دارند. اولین ویژگی آن‌ها محدودیت توانایی آن‌ها در تعداد دفعات ذخیره ی اطلاعات است. یعنی روی هر سلول حافظه می‌توان به تعداد دفعات مشخصی اطلاعات ذخیره کرد(که به آن P/E گفته می‌شود). یا به عبارتی عمر مفید سلول‌های حافظه به تعداد دفعات ذخیره‌ی اطلاعات بر روی آن بستگی دارد. برای جلوگیری از خراب شدن زودهنگام دستگاه و استفاده از تمام ظرفیت آن، کنترلر، تکنیکی دارد که به آن wear-leveling گفته می‌شود. بوسیله‌ی این تکنیک، کنترلر تشخیص می‌دهد که روی کدام سلول‌ها اطلاعات فراوان‌تر ذخیره شده است و روی کدام سلول‌ها کمتر. بعد با این آمار مدیریت می‌:کندکه دفعه‌ی بعدی که اطلاعات می‌خواهد ذخیره شود، بهتر است روی کدام سلول‌ها ذخیره شود، یا چه اطلاعاتی می‌بایست از روی یک سری از سلول‌ها به جای دیگر انتقال یابند، تا سلول‌های دستگاه عمر یکسانی داشته باشند و در طول عمر SSD بتوان از تمام ظرفیت دستگاه استفاده کرد.

ویژگی خاص دیگری که در حافظه‌های فلش NAND وجود دارد، این است که بر خلاف هارد دیسک‌ها، اطلاعات در آن‌ها نمی‌توانند روی اطلاعات قبلی ذخیره شوند (Overwrite). یعنی برای اینکه اطالاعات جدید ذخیره شوند لازم است اطلاعات قبلی از روی سلول‌های حافطه پاک شوند و بعد اطلاعات جدید روی آن‌ها ذخیره شوند.

ویژگی خاص سوم این حافظه‌ها این است که حذف اطلاعات به سادگی ذخیره‌ی اطلاعات روی سلول‌های حافظه نیست! سلول‌های حافطه به صورت گروه، گروه دسته بندی شده اند. عموما به هر ۴ کیلوبایت از آن‌ها یک صفحه و به هر ۵۱۲ کیلوبایت یا ۱۲۸ صفحه یک بلوک می‌گویند. قضیه اینجاست که اطلاعات را می‌توان به صورت صفحه، صفحه ذخیره کرد، ولی باید به صورت بلوک، بلوک حذف نمود.

البته هنگامی که یک کاربر اطلاعات را از روی حافطه‌ی SSD حذف می‌کند، در حقیقت حذف صورت نمی‌گیرد بلکه اطلاعات به این عنوان علامت‌گذاری می‌شوند. وقتی که کاربر می‌خواهد اطلاعات جدید روی حافظه بریزد، کنترلر اطلاعات قبلی باقی‌مانده روی سلول‌ها که کاربر اعلام کرده آن‌ها را نمی‌]خواهد، را حذف می‌کند. به این کار garbage collection می‌گویند. لذا می‌توان گفت؛ اگر یک حافظه‌ی SSD نو نباشد، فرایند ذخیره به همراه فرایند حذف انجام می‌شود.

Wear-leveling و Garbage collection دو فرایندی هستند که باعث می‌شوند ذخیره‌ی اطلاعات زیاد‌تر از میزان مورد نیاز انجام شود.
به این پدیده Write amplification می‌گویند.

این کار برای بهینه کار کردن دستگاه، ضروری است ولی خود باعث کم شدن عمر و توان دستگاه می‌شود. مهم ترین دلیل وقوع این پدیده Garbage collection است. به این صورت که هنگام حذف کردن اطلاعات یک بلوک برای ذخیره‌ی اطلاعات جدید می‌بایست صفحاتی که اطلاعاتشان نباید حذف شوند، به بلوک دیگر انتقال یابند تا اطلاعات این بلوک را بتوان با خیال راحت حذف کرد. به این خاطر برای ذخیره‌ی اطلاعات جدید، می‌بایست مرتباً اطلاعات روی سلول‌ها جابجا شوند.

Over-provisioning (یا OP)
OP یعنی یک مقدار بین ۷ تا ۲۸ درصد از فضای کل حافظه‌ی SSD، کنار گذاشته شود تا کنترلر بتواند به خیال راحت از این فضا برای انتقال‌ اطلاعات در حین Garbage collection و Wear-leveling استفاده کند. به این دلیل ممکن است دیده باشید SSD هایی که قابلیت OP دارند با ظرفیت‌هایی مانند ۱۲۰، ۲۴۰، یا ۴۸۰ گیگابایت به جای ۱۲۸، ۲۵۶ و ۵۱۲ گیگابایت عرضه می‌شوند. برخی از SSD ها مثل Samsung 840 Pro به کاربر این امکان را می‌دهند تا خود میزان OP را به صورت دستی تعیین کند.

IOPS چیست؟
IOPS یا Input/Output Operations Per Second واحد سنجش میزان دسترسی تصادفی به اطلاعات است. دسترسی تصادفی یعنی اطلاعات در هر کجای حافظه که باشند بتوان به آن‌ها دسترسی پیدا کرد و مکان فیزیکی تاثیری در سرعت خواندن اطلاعات نداشته باشد. این میزان هرچه بالاتر باشد، یعنی سرعت خواندن اطلاعات بیشتر است. یعنی سیستم عامل زودتر بوت می‌شود و نرم‌افزارها سریع‌تر اجرا می‌شوند. به خاطر بالا بودن IOPS در RAM به آن RAM یعنی حافظه با دسترسی تصادفی (Random Access Memory) می‌گویند. بالا بودن IOPS برگ برنده‌ی SSD‌ ها در برابر هارد دیسک‌ها می‌باشد. این مقدار برای هارد دیسک‌ها بین ۷۵ تا ۲۵۰ است در صورتی که برای SSD ها از ۵۰۰۰۰ تا ۱۰۰۰۰۰ یا حتی بیشتر می‌باشد.
ادامه مطلب
نویسنده: فرض اله باقرزاده بازدیدها: 130 نظرات: 0
همه ی ما کنجکاویم بدانیم اسم هایی که برای مارک های معروف امروزی انتخاب شده اند بر چه اساسی بوده اند
و چگونه باعث شده اند تا آن برند در ذهن افراد باقی بمانند. برای مثال Apple به معنای سیب که همه ی ما با آن آشنایی داریم

چه ارتباطی با محصولات IT دارد؟
به گزارش دنیای فناوری اطلاعات ؛ بعد از بررسی تاریخچه برندهای Google، Bluetooth و eBay امروز با بررسی تاریخچه برند Apple در خدمت شماییم.

بنا به زندگی نامه ی استیو جابز نوشته Walter Isaacson اسم شرکت بزرگ و مشهور Apple کاملا اتفاقی انتخاب شده است.

روزی که جابز و ووزنیاک در حال فکر کردن برای انتخاب اسم مناسب بودند درست همان روزی بود که جابز از بازدید یک مزرعه ی سیب برگشته بود.
جابز اسم ” شرکت کامپیوتر سیب ” یا همان Apple معروف را پیشنهاد داد. او به Isaacson اینطور توضیح داد که :
این اسم به نظرم جالب و بامزه می رسد. Apple صنعت کامپیوتر دنیا را در دست خواهد گرفت و علاوه بر آن ،
اپل در زمینه ی Phonebook ما را از آتاری پیشرفته تر خواهد کرد ” . که همان Phonebook یک مسئله ی بسیار مهم برای آنها شد .


Rob Janoff طراح لوگوی اپل (1997)
راب جَنُف Rob Janoff خالق این سیب سحرآمیز- سیب شرکت اپل – دلیل دیگه ای رو در وب سایت رسمی خودشhttp://robjanoff.comذکر کرده
که کاملا منطقی هم هست ! Rob Janoff میگه که دلیل گاز زده بودن سیب شرکت اپل اینه که اگر به طرح کلی سیب در قالب abstract دقت کنید
میبینید که ممکنه با میوه های دیگه خصوصا گیلاس اشتباه گرفته بشه ! بنا براین اگه سیب رو گاز زده ترسیم کنیم دیگه کاملا مشخص میشه
که این یک سیبه نه گیلاس ! مسئله مهم دیگه اینه که شما با دیدن یه سیب آبدر و قرمز اولین چیزی که میاد تو ذهن تون چیه ؟

اینکه یه گاز محکم از این میوه خوشمزه بگیرین
نکته بسیار جالب اینجاست که برخلاف تصور خیلی ها خلق لوگوی اپل از اولین روز ملاقات Rob Janoff با مدیران اپل تا روز رو نمایی از نسخه نهایی
این لوگو فقط ۲ هفته طول کشید ! و اما سند دیگه ای که برای اثبات صحت دلیلی که خدمت تون عرض کردم

رو هم در بخش پشتیبانی وب سایت رسمی شرکت اپل می تونید ملاحظه کنید.در ضمن خط های رنگین کمانی اولین لوگوی اپل سه دلیل داشته :

۱ – برای اینکه محصولات شرکت اپل جذاب تر و کابر پسند تر جلوه داده بشن

۲ – برای تاکید توانایی اپل در نمایش عکس های رنگی (با کیفیت خوب)

۳ – علاقه شدید Steve Jobs به جلب توجه بچه ها ی مدرسه ای نسبت به محصولات اپل

لوگوی اپل از سال ۱۹۹۷ که توسط Rob Janoff طراحی شد تا سال ۲۰۱۲ تغییری نکرده و تغییرات بیشتر در رنگ لوگوی اپل اعمال شده است.
ادامه مطلب
نویسنده: فرض اله باقرزاده بازدیدها: 142 نظرات: 0
زرد، نارنجی، مشکی، آبی، سبز و قرمز، تمام این رنگ‌ها را روی شکاف حافظه‌ی مادربوردهای مختلف دیده‌ایم و می‌خواهیم بپرسیم
که معنی این رنگ‌های متنوع چیست؟ آیا مهم است که رم را در کدام شکاف‌ها بگذاریم؟
در ادامه‌ی مطلب، معنی رنگ‌های مختلف را بررسی کرده و به این سوالات پاسخ می‌دهیم.

این که رم در کدام شکاف قرار بگیرد موضوع مهمی است و قرار دادن اشتباه حتی ممکن است به صفحه‌ی آبی مرگ ویندوز منتهی شود.
لذا هنگام ارتقای سخت‌افزار و افزایش مقدار رم سیستم باید به رنگ شکاف‌ها و صد البته تنظیمات بایاس توجه کرد.
رنگ‌های مختلف برای مشخص نمودن شکاف‌هایی استفاده می‌شوند که حالت دو کاناله را ایجاد می‌کند.
در ابتدا مفهوم حالت دو کاناله را توضیح می‌دهیم.

معنی حالت Dual Channel یا دو کاناله و تفاوت آن با DDR
منظور از حالت دو کاناله یا Dual Channel این است که دو رم از یک نوع و با سرعت باس برابر به موازات هم فعالیت کنند
و در نتیجه عملکرد نسبت به حالت معمولی افزایش یابد.

فعالیت به صورت موازی به این معنی است که کنترلر حافظه قادر به استفاده از 2 کانال 64 بیتی برای تبادل داده با 2 رم باشد.
مفهوم دیگری که غالباً با اصطلاح دوآل چنل اشتباه گرفته می‌شود، رم‌های DDR است. DDR یا Double Date Rate به این معنی است
که کنترلر حافظه در یک سیکل کلاک رم، 2 بار به آن دسترسی دارد. اما در حالت 2 کاناله، هر تعداد دسترسی که وجود داشته باشد،
با پهنای باس و در نتیجه پهنای باند 2 برابر است.

یک نکته‌ی مهم در مورد ارقامی که روی بسته‌بندی و در صفحه‌ی مشخصات رم نوشته می‌شود این است
که رم‌های DDR، DDR2 و DDR3 امروزی، با سرعت نوشته شده کار نمی‌کنند، مفهوم سرعت نوشته شده، تعداد دسترسی در ثانیه است.
به عنوان مثال یک رم DDR3 با سرعت 1333 مگاهرتز که با عنوان DDR3-1333 شناخته می‌شود، در عمل با سرعت 666 مگاهرتز کار می‌کند
ولیکن در هر سیکل کلاک همان‌طور که گفتیم، 2 بار دسترسی داشته و سرعت دسترسی که 1333مگاهرتز است،
روی بسته‌بندی نوشته می‌شود.

به عنوان مثال در مورد یک رم DDR با سرعت کلاک 200 مگاهرتز، در هر ثانیه 2 برابر 400 میلیون بار دسترسی به رم‌ها اتفاق می‌افتد.
هر دسترسی در حالت تک کاناله به صورت 64 بیتی و در حالت 2 کاناله به صورت 128 بیتی است. لذا در حالت دو کاناله، پهنای باند دو برابر است.

حالت 3 کاناله و 4 کاناله هم پهنای باند بالاتری را امکان‌پذیر می‌کنند. گرچه در بیشتر موارد اثر فعال کردن حالت 2 کاناله بسیار کم است
و در تست‌ها به کمتر از 5 درصد محدود می‌شود ولیکن در خرید رم توصیه می‌شود
که استفاده از 2 رم مشابه را برای استفاده به فعال کردن حالت دو کاناله در نظر بگیرید.

شرایط استفاده از حالت دو کاناله و رنگ شکاف‌ها
توجه کنید که برای استفاده از حالت دو کاناله بهتر است هر دو رم کاملاً یکسان باشند ولیکن اگر سرعت و ظرفیت دو رم یکسان نباشد
هم بسته به مادربورد امکان فعال کردن حالت دو کاناله وجود دارد. به عنوان مثال می‌توان دو رم DDR3 با ظرفیت‌های 2 و 4 گیگابایت و سرعت باس 1066
و 1333 مگاهرتز را به صورت دو کاناله استفاده کرد به شرطی که مادربورد یا به طور دقیق‌تر کنترلر حافظه پشتیبانی لازم را به عمل آورد.
نکته‌ی دیگر این است که اگر دو رم سرعت باس یکسان نداشته باشند، در حالت دو کاناله هر دو با پایین‌ترین سرعت باس کار می‌کنند.
به عبارت دیگر در مثال ذکر شده، سرعت حالت دو کاناله 1066 مگاهرتز است.

در مجموع به شدت توصیه می‌شود که رم‌ها کاملاً یکسان و از یک برند باشند تا هیچ مشکلی پیش نیاید.

به هر حال اگر رم‌های شما قابل استفاده به صورت دو کاناله باشند، برای فعال کردن این ویژگی می‌بایست آنها را در شکاف‌های هم‌رنگ
مادربورد قرار دهید. وقتی یک دسته از شکاف‌های هم‌رنگ پر شد، نوبت به دسته‌ی دیگر می‌رسد.

مادربوردهای قدیمی‌تر رنگ‌بندی استانداردی برای مشخص کردن شکاف‌هایی که قادر به فعالیت به صورت دو کاناله هستند، نداشتند
و لذا در نصب رم، کاربران با مشکلاتی مواجه می‌شدند. امروزه در صنعت مادربورد استفاده از رنگ‌های مختلف کاملاً متداول شده و برای استفاده از حالت
دوآل چنل یا دو کاناله، تنها باید به رنگ‌بندی شکاف‌ها دقت کرد.

یک توصیه‎ی دیگر
اگر مادربورد شما هم مثل بسیاری از مادربوردهای امروزی چندین شکاف برای قرار دادن رم دارد، بهتر است رم را در محلی قرار دهید
که از منابع تولید گرما یعنی CPU و کارت گرافیک دورتر باشد و همچنین گردش هوای بهتری داشته باشد.

در بلند مدت هوای گرمای که فن پردازنده‎ی اصلی به رم سیستم شما منتقل می‎کند، استهلاک آن را بیشتر کرده و رم زودتر آسیب می‎بیند.

اگر گرمای پردازنده و محل قرارگیری رم به گونه‎ای است که بسیار داغ می‎شود، بهتر است برای خنک‎کاری رم از فن‎های مخصوص آن استفاده کنید.
ادامه مطلب
نویسنده: فرض اله باقرزاده بازدیدها: 168 نظرات: 0
لپ‌تاپ‌ها برای بسیاری از ما راه همیشگی اتصال به اینترنت هستند. آنها را برای کار و بازی هم استفاده می‌کنیم‌ ولی چنانچه شما هم مثل خیلی‌های دیگر سر کار یا در خانه لپ‌تاپ‌تان را پیوسته در حالت شارژ نگه می‌دارید، بهتر است دست از این کار بردارید.]

به گزارش پاتوق پلاس به نقل از باشگاه خبرنگاران ، عمر باتری‌های لیتیوم- پلیمر بر اساس چرخه‌های شارژ تعیین می‌شود. هر چرخه برابر با شارژ از ۰ تا ۱۰۰ درصد است‌ بنابراین اگر دو بار دستگاه تان را از ۵۰ تا صددرصد، یا یک بار از ۳۰ تا ۱۰۰ و مرتبه دوم از ۷۰ تا ۱۰۰ شارژ کنید، یک چرخه را پشت سر گذاشته‌اید. اما اگر می‌خواهید عمر باتری (تعداد چرخه‌ها) افزایش یابد همیشه باید بلافاصله بعد از رسیدن به درجه صددرصد شارژ، آن را از برق بکشید.

مدیر عامل Cadex Electronics، ایسیدور باخمن می‌گوید: وضع ایده‌آل شارژ برای باتری این است که شما آن را تا ۸۰ درصد شارژ کنید و سپس وقتی به ۴۰ درصد رسید‌ دوباره آن را به شارژ بزنید تا به ۸۰ درصد برسد و همیشه سعی کنید سطح شارژ در همین محدوده بماند.با این روش عمر باتری (یعنی تعداد چرخه‌ها) افزایش می‌یابد، گاهی حتی تا چهار برابر حالتی که آن را همیشه به شارژ متصل نگه دارید.

اما چرا این طور است؟هر سلول یک باتری لیتیوم- پلیمر تا سطح ولتاژی مشخص شارژ می‌شود. هر چه درصد شارژ بالاتر، سطح ولتاژ هم بالاتر. پس وقتی یک باتری با ولتاژ بالاتری شارژ شود، میزان فشاری که به سلول‌های آن وارد می‌شود نیز بالاتر خواهد بود و همین فشار است که باعث می‌شود تعداد چرخه‌های شارژ کمتر شود.برای مثال یک باتری که همیشه تا صددرصد شارژ می‌شود عمری برابر با ۳۰۰ تا ۵۰۰ چرخه خواهد داشت ولی همان باتری در صورت شارژ تا۷۰ درصد دارای عمری معادل ۱۲۰۰ تا ۲۰۰۰ چرخه شارژ می‌شود.

یک عامل بسیار مهم دیگر در عمر باتری، میزان گرماست. کایل وینز از سایت مشهورiFixit می‌گوید: ‌اگر گرمای زیادی به باتری وارد شود، عمرش آنقدری که امیدوار هستید بلند نخواهد بود‌ بنابراین ترجیحا همیشه از لپ‌تاپ روی سطوح صاف مثل میز یا هیت‌سینک استفاده کنید و کمتر آن را روی پا یا سطوحی که امکان تبادل راحت گرما را نمی‌دهند، بگذارید.
ادامه مطلب
نویسنده: فرض اله باقرزاده بازدیدها: 125 نظرات: 0
بیل گیتس در مصاحبه این هفته خود درباره کلید ترکیبی “کنترل+آلت+دیلیت” لب به انتقاد گشود

و در برابر این سوال که ایده این کلید ترکیبی از کجا آمد،

آی بی ام را بدلیل جایگزین نکردن کیبورد مناسب با یک کلید مورد انتقاد قرار داد.

برای کاربران سازمانهای بزرگ و انترپرایز، کلید ”کنترل+آلت+دیلیت” ویژگی امنیتی به شمار می رفت

و مایکروسافت این استدلال را می آورد که نرم افزارهای مظنون می توانند با قرار گرفتن در باکس نام کاربری و پسورد،

جلوی حملات و نرم افزارهای مخرب را بگیرد.

به گفته بیل گیتس، در اصل قرار بود یک دگمه برای ان تعبیه گردد

اما دیوید برادلی طراح پی سی در آی بی ام این ایده را نپذیرفت و کلید ترکیبی را برای فریب زدن کاربر مخرب، تعریف کرد.

نکته دیگری که دیوید در نظر داشت زدن یک کلید ویژه برای توسعه دهندگان (developer) تا اگر کامپیوترشان مشکلی داشت

با کنترل+آلت+دیلیت بتوانند سیستم را ریست کنند.

سپس مایکروسافت این کلید ترکیبی را برای باز کردن تسک منیجر task manager در ویندوز ۳٫۱ راه اندازی کرد.

اگر چه بعدها آی بی ام روی انی موضوع پافشاری نکرد، اما سایر سازندگان به این کلید ترکیبی ادامه دادند.

حالا بعد از سالها مایکروسافت در ویندوز ۸ به صورت عادی ویژگی “secure logon” را غیر فعال کرده است

اما راهبر سیستم می تواند ان را فعال سازد و حالا در تبلت جدید سرفیس پرو ۲ این فرایند امنیتی ساده تر از قبل شده است.
ادامه مطلب
نویسنده: فرض اله باقرزاده بازدیدها: 155 نظرات: 0
اسپلیتر چیست ؟
کلمه Split به معنی دونیم کردن هست که معمولا هم تقسیم به اعداد زوج رو با split بیان میکنن . Splitter هم همونطور که از اسمش معلومه وظیفه تقسیم کردن یا جدا کردن رو داره . اما جدا کردن چی ؟ جدا کردن سیگنال خط تلفن اصلی به یک سیگنال تلفن و یک سیگنال ADSL . اسپلیتر یک دستگاه کوچک معمولا سفید رنگیه که کلا ۳ تا پورت داره . ۱ پورت ورودی و دو تا پورت خروجی . هدف از آفرینش اسپلیتر این بوده که مردم بدون دغدغه به اینترنت وصل شن و البته بدون دغدغه با تلفن صحبت کنن . همونطور که می دونید و شاید هم ندونید ، سرویس ADSL روی همون خط تلفنی که باهاش مکالمه تلفنی دارید سوار میشه و برای ADSL یه خط مجزا در نظر نمی گیرن ، از اونجایی که سیگنال ADSL ( دیجیتال ) و سیگنال تلفن ( آنالوگ ) هیچ ربطی به هم ندارن تو کار همدیگه دخالت می کنن و به اصطلاح کانفیلیکت یا تداخل بوجود میاد . یه دفعه وسط کار با اینترنت اگه تلفن زنگ بخوره ، اینترنت قطع میشه و یا موقعی که به اینترنت وصل هستین ، حین مکالمه صدای هوم و یا نویز میشنوید . به همین دلیل اسپلیتر در مواقعی استفاده میشه که اولا این اتفاقات واستون بیفته ، ثانیا خط تلفن و سرویس ADSL تون هر دو روی یک خط باشه . در مواقعی که شما یک خط تلفن رو مخصوص سرویس ADSL می گیرید و قصد مکالمه تلفنی ندارید ، مشکلی پیش نمیاد . اسپلیتر جز وسایل الکترونیکی Passive یا غیر فعال به شمار میره ، یعنی برای کار احتیاج به برق نداره .

اسپلیتر Splitter چیست ؟

------------------------------------------------------------------------
اسپلیتر معمولا روی مودم های TP-Link هست .
ادامه مطلب
نویسنده: فرض اله باقرزاده بازدیدها: 166 نظرات: 0








2018

KHORSHID E SHAB

File engine/modules/dlefa_stats/index.php not found.